Frederik Van Simaey @ SECONDroom (Gent)

Stel dat u kunstenaar bent en bij het begin van de week de sleutel van een lege ruimte krijgt en u daar op zondagnamiddag een tentoonstelling van uw werk mag presenteren. Misschien toont u tekeningen of schilderijen op de muren, installeert u één of meer sculpturen of zaalvullend werk.
U mag het helemaal zelf beslissen...

Dit is het uitgangspunt van het project SECONDroom dat in Gent een kleine, basic ruimte ter beschikking stelt op het terrein van DOK 2014 op de hoek van de Afrikalaan en de Koopvaardijlaan.

Van mei tot september passeerden elke week nieuwe kunstenaars de revue. Onlangs waren we te gast bij Hannelore Celen. Maar ook andere bekenden van WATERSCHOENEN, zoals Remi Verstraete, Tanh Long Lam, Yves Velter of Thierry Mortier maakten er hun opwachting.

Zondag 28 september wordt het seizoen er samengevat in het boek RESUMé door Topo Copy.

Frederik Van Simaey, Een kamer in de kamer @ SECONDroom, Gent

Vorige zondag gingen we in op de uitnodiging van curator Hans Martens en kunstenaar Frederik VAN SIMAEY (°1979, KASK 2006, HISK 2009), benieuwd gemaakt door enkele zinnen in de begeleidende tekst:

" Frederik Van Simaey neemt de naam SECONDroom heel letterlijk. Voor de duur van de eendagstentoonstelling 'bouwt' hij een kamer in de kamer. In de puurste conceptuele traditie laat hij zijn werk op een performatieve manier uitvoeren door een mimespeler. Deze bevindt zicht in een glazen kooi of een ruimte met onzichtbare wanden in de bestaande tentoonstellingsruimte. De bezoekers zijn vrij zich aan de spelregels te houden of die te doorbreken. Opgepast voor de glazen wand."

En Van Simaey hield woord, want terwijl de bezoekers (al dan niet) behoedzaam de kamer in en uit liepen, zocht mimespeler Benoit zijn eigen weg in de imaginaire ruimte van zijn 'second room'. En de kunstenaar keek stilletjes toe... en zag dat het goed was. 

Frederik Van Simaey, Een kamer in de kamer @ SECONDroom, Gent

Van Simaey reflecteert niet voor het eerst over zichtbaarheid en onzichtbaarheid, over toegankelijkheid en ontoegankelijkheid.

Vorig jaar zagen we in NETWERK Aalst zijn omgekeerde, beschilderde spiegels (Arrêtez de me copier) in de tentoonstelling 'Diffractions of Destroyed Design', in samenwerking met FRAC Nord Pas de Calais.

Leg ook maar de link naar zijn werk 'CLOSE' uit de collectie van datzelfde FRAC npdc (Collection > Aperçu > Videomuseum > Van Simaey Frederik) in Duinkerken: een Jaguar met dichtgelaste deuren die daardoor tot puur object gereduceerd is.

Frederik Van Simaey, Arrêtez de me copier, 2013 @ Netwerk, Aalst

Meer weten over Frederik VAN SIMAEY ?

http://frederikvansimaey.com

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN

BRRL bij Galerie EL (Welle)

Met 'BRRL' concentreert galeriehouder Eric De Smet uiteenlopend werk van vier kunstenaars in een sterk geritmeerde en coherente accrochage.

 BRRL staat voor Bénédicte HENDERICK, Rik DE BOE, Reinhard DOUBRAWA en Luc COECKELBERGHS.

Meteen bij het binnenkomen in de galerie word ik getroffen door de zuivere esthetica van de presentatie en die vaststelling loopt op de verdieping door.
Pas na die eerste globale ervaring ontstaat de behoefte om een en ander in detail te bekijken. Dan wordt het natuurlijk helemaal interessant, gezien de intrinsieke kwaliteiten van de aparte oeuvres en de geënsceneerde dialogen in een theater met kunstwerken als acteurs.

Rik De Boe, raamzicht met planten & schuinzicht appartement, 2013

houtskool op papier, 76,5 x 53,5 cm

De quasi fotografische houtskooltekeningen van Rik DE BOE hebben we hier onlangs nog kunnen belichten (Waterschoenen 13 juni 2014).

Zijn meestal architecturale benaderingen (ramen, gevels,...) munten uit in een ongelooflijke zin voor precisie, zowel qua kadrering als technische uitvoering. 

Achter de zakelijke weergave schuilt ook telkens een mix van nostalgische betrokkenheid, maar de privacy blijft gevrijwaard achter de gordijnen.

Luc Coeckelberghs, z.t., acryl op doek, 2014/3, 80 x 170 cm

De subtiliteit zet zich onverminderd verder in het werk van Luc COECKELBERGHS, die we hier eerder in 2009 en 2012 mochten voorstellen. We leerden hem kennen als een standvastige kunstenaar die 'schildert omwille van het schilderij', zoals we dat in het artikel van 2012 probeerden te omschrijven.

Zijn blauwe schilderijen lijken aanvankelijk duistere ruimtes, die echter bij nader inzien vol subtiele tekens zitten.

Benedicte Henderick, 2 x z.t., 29,5 x 40 cm, 2014

collage sur papier marouflé sur carton

Bénédicte HENDERICK zorgt met haar verfijnde collages voor een warm kleurenpalet en menselijke aanwezigheid. Verlies op de verdieping in geen geval haar tekeningen en vooral de blauwe collage naast het drieluik van Luc Coeckelberghs uit het oog.

Die blauwe collage serveert je in één klap Matisse, Picasso en Yves Klein, maar is uiteraard een enig echte Bénédicte Henderick.

Reinhard Doubrawa, Agitation zum Glück, pencil drawing, 2008, 30 x 21 cm

(met omgevingsreflectie)

Tenslotte vindt Rik De Boe hier (net als met Johan De Wilde in Loods 12) een waardige compagnon in het gevoelige werk van Reinhard DOUBRAWA, die een hele waaier aan uitdrukkingsmiddelen hanteert. 

Neem nu de kleine potloodtekening 'Agitation zum Glück', het sculpturale 'PLAY' of de subtiele potloodtoets in 'Fingerprints'.

Laat deze tentoonstelling zeker niet aan u voorbijgaan !

BRRL

tot 5 oktober 2014

in

Galerie EL

Driesleken 40

9473 WELLE

vrijdag-zaterdag-zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

info@galerie-el.be

www.galerie-el.be

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Ignace De Vos met 'geleende vormen/gevonden kleuren' bij galerie c. de vos (Aalst)

Vorig jaar mochten Ignace De Vos  en Ria Bosman de spreekwoordelijke dans openen in de tentoonstelling '20 jaar galerie c. de vos' bij hun zus en schoonzus.

Nu is Ignace DE VOS alleen aan zet. Naar aanleiding van zijn vorige solotentoonstelling in deze galerie, 'Kijken tot het donker wordt' (2011) kon ik u ondermeer wijzen op zijn activiteiten als gepassioneerd verzamelaar.
In die tentoonstelling vond hij de motieven voor zijn schilderijen in zijn verzameling gitaren. De gebogen gitaarvormen krulden zich als sierlijke, sensuele bogen naast en over elkaar.

Ignace De Vos, 'Shoowa', 150 x 100 cm

In de huidige tentoonstelling laat hij zich inspireren door een totaal ander deel van zijn verzameling: SHOOWA, textielkunst van de Congolese volksgroep Kuba.

In tegenstelling tot de sensualiteit van de gitaarmotieven overheerst hier de hoekigheid. De openheid van de 'geleende vormen' zorgt bij verregaande superpositie en mede door de kleurenkeuze van de kunstenaar voor een soms duizelingwekkende dieptewerking.

Daardoor ontstaan niet alleen letterlijke, maar ook mentale sluipwegen die echter nooit zonder gevaar zijn omdat ze steeds ingekapseld worden door een gerasterde doolhofstructuur.

Ignace De Vos, detail uit 'Gele Middenstreep', 100 x 80 cm

(ter illustratie van de graffititechniek)

Meer dan ooit zijn de schilderijen van Ignace De Vos een mix van traditie en hedendaagse toepassingen, van etnische achtergronden en schildertechnieken van de streetart. Dat laat zich ook aflezen uit een aantal titels die hij zijn werken meegeeft. Hij opent met 'Shoowa' en eindigt met 'Sparvar'. Daartussen ligt een wereld van geleende motieven en gevonden kleuren, door Ignace De Vos naar zijn hand gezet.

Ignace De Vos, 'Sparvar 1', 120 x 70 cm

Ignace DE VOS

'geleende motieven / gevonden kleuren'

tot 12 oktober 2014

in

galerie c. de vos

oude gentbaan 295-297

9300 AALST

vrijdag - zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 10.30 - 13.30 uur

www.galcdevos.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

SCHWIND FOUNDATION Jean Schwind retrospectieve in het S.M.A.K. (Gent)

Nu de zomertentoonstellingen 'David Bade & IBB en Wilfredo Prieto' voorbij zijn en de Vrienden van het S.M.A.K. hun prijs voor 'Coming People 2014' toegekend hebben aan Margarita Maximova, kan het rijkgevulde programma voor het najaar in het S.M.A.K. van start gaan.

Op 18 oktober begint de langverwachte retrospectieve van Berlinde De Bruyckere, opgebouwd rond haar 'Cripplewood/Kreupelhout' waarmee ze vorig jaar in Venetië furore maakt.
 Maar nu is de nazomer gestart met drie projecten: Jean Schwind, François Morellet en de uitgebreide 'remake' van de tentoonstelling 'Kunst in Europa na '68', waarmee Jan Hoet in 1980 het toenmalige Museum voor Hedendaagse Kunst stevig op de internationale kaart zette.

We beginnen onze wandeling vandaag bij de Retrospectieve Jean Schwind, die (nogal symbolisch) het museum via de achterkamer lijkt binnen te dringen. In het voorbijgaan hebt u in de linkervleugel zicht op de presentatie van de collectie François Morellet.
Binnenkort nemen we u mee naar de centrale ruimte en de rechtervleugel voor 'Kunst in Europa na '68'.

*

Jean Schwind, Oeuvres Erotiques, 1969

(In de tentoonstelling Middle Gate - Geel, 2013 - voerde Jan Hoet ook de erotische tekeningen van Schwind op)

Jean SCHWIND (Gent, 1935 - Grasse, 1985) bestormde tussen 1969 en 1976 de vestingen van het officiële kunstcircuit met zijn clandestiene acties en zijn pastiches van beroemde kunstenaars.

Als appropriation artist * wilde hij bewust 'de originele status van het kunstwerk' en 'de idee van het uitzonderlijke genie van de kunstenaar' doorbreken.

* Appropriation art = The deliberate reworking of images and styles from earlier, well-known works of art

(Oxford Dictionaries)

Dat hij daarbij het kunstbedrijf en zijn leger van bewonderaars en specialisten voor schut kon zetten, was voor Schwind als ware erfgenaam van de destructieve geest van dada, niet alleen aardig meegenomen, maar uiteraard ook het doel van zijn activiteiten.

Schwind was, aldus curator Jan Ceuleers, een spelbreker die de ongeschreven regels van het kunstmilieu met opzet overtrad, een boze geest die een moderne beeldenstorm organiseerde. Hij was niet uit op erkenning, verscheen zelfs niet op zijn eigen vernissages. 

Hij verscheen bewust niet in beeld, maar haalde des te harder uit. Ooit 'verzegelde' hij de galerie New Reform in Aalst buiten het medeweten van de eigenaar Roger D'Hondt, die later een verslag van die actie ontdekte in een Pools tijdschrift.

In vergelijking met Marcel Broodthaers is hij het boze jongetje dat wild om zich heen schopt, terwijl Broodthaers toch vanaf het prille begin (Pens-Bête als beeldend werk) naar erkenning zocht.

Broodthaers had zijn 'Musée d'Art Moderne', terwijl Schwind de 'Fondation Schwind' oprichtte. 

Jean Schwind, Hommage belge à Yves Klein, 1975

In 1976 verspreidde hij zelf zijn overlijdensbericht, waardoor hij mee het einde van zijn artistieke guerilla-carrière aangaf. Enige tijd later trad Jean WARIE uit de schaduw van zijn alter ego Jean Schwind.

Geboren als zoon van de architect Roger WARIE, woonde Jean WARIE (1935-1985) lange tijd in Gent, waar hij Romaanse filologie studeerde en van 1966 tot 1972 assistent aan de universiteit was, tot hij in 1972 redacteur van het Mercatorfonds werd.

Inmiddels waren ook zijn controversiële artistieke activiteiten aan de gang.

De tentoonstelling lijkt op het eerste gezicht een overzicht met werk van o.a. Yves Klein, Gerhard Richter, Jean Dubuffet, Christo, César, Manzoni, Broodthaers,... maam alles is SCHWIND.

Het gaat hier niet om vervalsingen, want nooit tekende Schwind met de naam van de oorspronkelijke kunstenaar. Maar al deze werken zijn gemaakt vanuit de optiek die we hier eerder omschreven.

Jean Warie overleed in 1985 in Zuid-Frankrijk, waar hij inmiddels woonde. Hij werd net geen 50, maar had blijkbaar een dubbel leven geleefd. Het duurde, gezien de voorgeschiedenis met zijn fictief overlijdensbericht, een tijd voor het nieuws over zijn dood geloofd werd.

Zaaloverzicht Jean Schwind met op de

voorgrond o.a. Hommage à Christo, 1970

en Hommage à César, 1970

Deze tentoonstelling is een fijne evocatie van de bijdrage die Jean Schwind aan het artistieke discours toevoegde.

De begeleidende catalogus (F - E - NL) en de website 

www.schwindfoundation.org (E)

zullen u ongetwijfeld verder op weg helpen in zijn wereld.

SCHWIND FOUNDATION
Retrospectieve Jean Schwind

tot 11 januari 2015
in het
S.M.A.K.
Citadelpark
9000 GENT

dinsdag tot zondag: 10 tot 18 uur

www.smak.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Sebastian Moldovan met 'Meltdown' bij Galerie Jan Dhaese (Gent).

Sebastian MOLDOVAN (°1982, Roemenië) was reeds in 2008 en 2010 te gast bij Galerie Jan Dhaese. In 2010 waren we er zelf bij toen hij zijn 'Artist Survival Kit' installeerde.

Hij bracht toen zijn vriend en collega Adi Matei mee. Vorig jaar waren ze voor hun land ook te gast op de Biënnale van Venetië in de galerie van het Instituto Romeno (Cannaregio). Moldovan creëerde daar een ingewikkelde installatie met afvoerbuizen.

Sebastian Moldovan, Meltdown, tekening &

sculptuur, 2014

@ Galerie Jan Dhaese

 

 Nu is Sebastian MOLDOVAN alleen in Gent. In tegenstelling tot de installaties in 'Artist Survival Kit' of in Venetië, pakt hij nu uit met schijnbaar eenvoudige (maar verfijnde) tekeningen, schilderijen en kleine sculpturen. Vooral de talloze wacht- of uitkijktorens zijn quasi eindeloos terugkerende onderwerpen.

Met een tentoonstellingstitel als 'MELTDOWN' kan men maar beter op het ergste voorbereid zijn en de ogen openhouden. Dan kan een uitkijkpost méér zeker geen kwaad.

Moldovan ziet de wereld afstevenen op een doemscenario, een meltdown op zowel ecologisch, economisch, financieel als maatschappelijk vlak. De nieuwsstromen die ons dagelijks overspoelen geven hem alvast geen ongelijk.

Met eenvoudige artistieke middelen probeert hij ons alert te maken. Hij tekent boten die de overgebleven planten en bomen proberen te redden (als een ark van Noah), ontwerpt vlotten, buffers en reddingsvesten, maar creëert dus vooral ontelbare torens op hoge poten alsof hij wil zeggen: BEWARE, want als we met zijn allen de boel in de gaten houden, is het misschien nog niet te laat...!

Sebastian Moldovan, Meltdown, tekeningen-schilderij, 2014

@ Galerie Jan Dhaese

 

 Seabstian Moldovan

'MELTDOWN'

tot 12 oktober 2014

bij

Galerie Jan Dhaese

Ajuinlei 15 B

9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 11 - 14 uur

www.jandhaese.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN