Prix de la gravure 2014 in Centre de la Gravure (La Louvière)

In 1989 gaf de Minister van Cultuur van de Federatie Wallonië - Bruxelles de organisatie van de 'Prix de la Gravure et de l'Image Imprimée' in handen van het gelijknamige 'Centre' in La Louvière.

Zopas werden de resultaten van de 23ste editie voorgesteld. Uit de inzendingen van 64 kunstenaars werd het werk van 37 weerhouden voor de tentoonstelling die op de hoogste verdieping van Centre de la Gravure loopt.
Samen met de tentoonstelling 'De la pierre à l'écran', die we hier gisteren bespraken, hebt u dus een mooi programma te goed: Vaut le détour !

Dit jaar koos de internationale jury (met o.a. Franck Bordas) uitzonderlijk voor 2 laureaten: Frederik LANGHENDRIES en Annabelle MILON.

Voor de deelnemers gelden enkele voorwaarden: deel uitmaken van de Communauté française de Belgique of er minstens 1 jaar gedomicilieerd en tussen 25 en 45 jaar zijn.

Verder staat de wedstrijd open voor alle traditionele of nieuwe druktechnieken die verschillende vormen kunnen aannemen: gedrukt op diverse dragers, boek, collage, installatie,...
De tentoonstelling biedt dan ook een gevarieerd beeld en de twee winnaars zijn er elk op hun manier in geslaagd een aparte invalshoek te vinden.

Catherine De Braekeleer & Franck Bordas

Annabelle MILON houdt zich met vier grote witte bladen blijkbaar rustig op de achtergrond. Pas wanneer je dichterbij komt, merk je wat er aan de hand is. Haar bladen bevatten 'ingedrukte' teksten. Ze gebruikt de techniek van gaufrage of reliëfdruk in combinatie met een zeer hedendaags communicatiemiddel, de e-mail.

Mails fungeren normaal als middel voor snelle berichtgeving over en weer. Hier lijken de teksten echter van een andere orde. Er ontstaat een duidelijke weerbarstigheid en wrevel in de communicatie.

Door de teksten in reliëfdruk te presenteren, worden ze onttrokken aan de banaliteit van het oorspronkelijke medium en opgetild naar een hoger gespreksniveau, waar zich overigens een hoogst kritische benadering van de geciteerde standpunten opdringt.

De serie heet 'RE: I WAS WONDERING' en bestaat uit 4 bladen (100x60 cm) met in reliëfdruk de tekst van 4 gelieerde mailberichten.

De presentatie vlak bij de loden 'notebooks' met tekstberichten in zeefdruk van Olivier SONCK zal uiteraard geen toeval zijn: 'Tu mentiras tant' of 'La réalité dépasse l'affection'.

Annabelle Milon, Blad 3 van 4 uit de serie 'RE: I WAS WONDERING',

gaufrage réalisé en photogravure, 100 x 60 cm, 2012

 

In de hoek achteraan rechts staat de installatie van de andere gelauwerde: Frederik LANGHENDRIES.

Met zijn BOXES IN TRANSIT, 50 op een palet gestapelde kartonnen dozen die met zeefdruk bewerkt zijn, verwijst hij naar de divers gekleurde en met boodschappen en pictogrammen beklede containers die vanuit een haven als Antwerpen de wereld rondreizen. Ze zijn dus steeds in transit.

Toen de gezeefdrukte dozen klaar waren, nam de kunstenaar ze mee naar de Antwerpse haven om ze daar te confronteren met hun gigantische tegenhangers. De dokwerkers speelden graag het spel mee en namen zijn artistieke lading mee op hun containerkranen. De reportage kunt u volgen op het televisiescherm achter de dozen en via onderstaande videolink.

https://www.youtube.com/watch?v=QO_bs1Fyn0Y&feature=youtu.be

In de hoek bij Frederik Langhendries vormt het werk van Gemma IANNELLO 'Chicken Curry' een sterke partner.

Gemma Iannello, Chicken Curry, 2014, technique mixte,

impression numérique, collage, peinture et stylo

Frederik Langhendries, Boxes in transit, carton, sérigraphie, bois, video, 2014

Ik wijs u ook nog op Benjamin DEMEYERE met 'Le bonheur - Olivier' en Alix DUSSART met twee op plexiglas gedrukte werken (Mâa & Astra).

Maar uiteraard kiest u zelf uw eigen 'laureaten' in deze uitgebreide presentatie.

Benjamin Demeyere, Le bonheur - Olivier (1 à 5), 2014,

sérigraphies et acrylique sur toile

PRIX DE LA GRAVURE 2014

tot 4 januari 2015

in

Centre de la Gravure

10, rue des Amours

7100 La Louvière

dinsdag tot zondag: 10 - 18 uur

gesloten op 24, 25 en 31 december 2014 en 1 januari 2015

www.centredelagravure.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



'De la pierre à l'écran': Atelier Franck Bordas in Centre de la Gravure (La Louvière)

Centre de la Gravure et de l'image imprimée in La Louvière is uniek als verzamelpunt, studiecentrum, promotor en tentoonstellingsruimte voor alle mogelijke vormen van actuele grafiek en gedrukte beelden.

 

In augustus 2014 toonde Waterschoenen u nog de weg naar een tentoonstelling van Lismonde en begin 2012 stelden we u het drieluik 'Centre de la Gravure - Centre Daily Bul - Musée Ianchelevici' voor, allemaal op wandelafstand in het centrum van La Louvière.

 

André Balthazar (zie ook Daily Bul) stond mee aan de wieg van Centre de la Gravure en was er tot 1994 de eerste directeur van. Sindsdien runt Catherine De Braekeleer met een enthousiaste ploeg dit centrum.

In de marge van de huidige tentoonstelling krijgt André Balthazar een kleine herdenkingspresentatie n.a.v. zijn recente overlijden.

 

Bovendien loopt op de hoogste verdieping de tentoonstelling met werk van geselecteerden uit de 'Prix de la Gravure 2014'.

Daarover volgt morgen een apart artikel in Waterschoenen.

 

 

 

 

Maar uiteraard zijn we gekomen voor de centrale tentoonstelling rond het werk dat meester-drukker Franck BORDAS de voorbije 35 jaar samen met verschillende kunstenaars in zijn Parijse Atelier / Studio realiseerde.

 

Ik had het genoegen met hem te mogen meewandelen door de afwisselende en schitterende presentatie. Stellen dat deze man met het nodige enthousiasme over zijn werk kan spreken, is een understatement van belang. Hij ademt métier en benadrukt keer op keer het belang van samenwerking tussen de kunstenaar en het drukkersteam voor de realisatie van grafiek.

 

Misschien moeten we eerst maar eens de titel van deze tentoonstelling ontleden.

 

DE LA PIERRE A L'ECRAN, te vertalen als 'van steen tot scherm' of DE LA LITHOGRAPHIE A L'IMPRESSION NUMERIQUE, te vertalen als 'van de lithografie tot de digitale druk', maakt de evolutie van Atelier tot Studio Franck Bordas meteen duidelijk.

 

Het aloude procedé van de lithografie of steendruk vormt de basis van zijn ambachtelijke drukkerspraktijk, die hij reeds op jonge leeftijd ontdekte in het atelier van zijn grootvader Fernand Mourlot. Daar leerde hij, naast de knepen van het vak als lithograaf, ook kunstenaars van het kaliber Chagall of Miro kennen.

 

In 1978, amper 19 jaar oud, opende hij zijn eigen atelier in Parijs. Voortaan was Franck Bordas drukker en uitgever. Hij vertoefde nog volop in het 'steentijdperk', maar de tocht naar het 'digitale tijdperk' lag in het verschiet.

Pierre Alechinsky, Trois marches, 1985 - Paysage déplié, 1995,

L'eau de la lucarne, 1985, lithographie, Collection Centre de la Gravure

Jean Dubuffet, Avènement, 1984, Edition Galerie Jeanne Bucher -

Stenogramme, 1984 - Libre cours, 1984, Collection Franck Bordas, lithographies

 

Tot rond de eeuwwisseling was de steendruk of de lithografie zijn medium. Nadien begon de digitale benadering stilaan door te dringen. Aanvankelijk stond Bordas wat weigerig, maar mede onder impuls van kunstenaars als Mark di Suvero raakte hij overtuigd van de nieuwe mogelijkheden en stapte definitief het digitale tijdperk in. Sinds 2005 is het voormalige lithografische atelier een studio voor digitale druk geworden.

 

De tentoonstelling belicht die evolutie met schitterende voorbeelden uit de beide technieken. Verdeeld over twee verdiepingen ontvouwt zich de wereld van Franck Bordas en de kunstenaars die met hem samenwerk(t)en.

 

In de hal op de eerste verdieping zullen twee korte videopresentaties u wegwijs maken in de boeiende wereld van de grafiek. U ziet en hoort er, naast een piepjonge Franck Bordas, ook Pierre Alechinsky.

 

Maar diezelfde Pierre Alechinsky hebben we al in de benedenzaal ontmoet. Samen met Roberto Matta en Jean Dubuffet vormt hij het basistrio dat door Franck Bordas met veel respect 'Mon noyau central' genoemd wordt (de kern van waaruit zijn verdere activiteiten gestuurd worden).

Met Matta maakte hij de eerste grote litho's, de toen al tachtigjarige Dubuffet kon hij toch nog overtuigen om litho's te maken en met Alechinsky startte hij een langdurige samenwerking.

 

Keith Haring, Sans titre (issu du portfolio Stones), 1989, Edition Nicole Fauche -

The King, 1989 - Sans titre (issu du portfolio Stones), 1989, Collection Franck Bordas,

lithographies

 

De monumentale drukpers uit de 19de eeuw die hij in 1985 restaureerde, liet afdrukken op groot formaat toe (120 x 160 cm) en Alechinsky was de eerste die daaraan meewerkte.

Een paar jaar later restaureerde Bordas een nog veel grotere en oudere drukpers.

 

In de presentatie op het gelijkvloers duiken verder namen op als Keith Haring, Antoni Tapies, Joan Mitchell, Jean-Charles Blais (met o.a. de opmerkelijke litho's op rubber - 'Panoply 1 & 2'), naast heel wat anderen.

 

Op de eerste verdieping staan we allereerst voor twee digitale afdrukken van lithografische stenen, een werk van Philippe Gonon op basis van foto's. Voor Franck Bordas is dit de perfecte illustratie voor de overgang van het 'steentijdperk' naar het 'digitale tijdperk'. De lithografische stenen zijn als het ware fossielen geworden.

Deze beide werken sieren overigens ook het voor- en achterplat van de catalogus. Noem het gerust een hommage aan de lithografie.

 

Vlakbij staat een kijkkast met een kleine drukpers, een reisexemplaar dat Bordas speciaal maakte voor Gilles Ailland, waarmee ze samen naar Kenia reisden voor de realisatie van een dierenencyclopedie.

 

 

Philippe Baudelocque, Univers I, 2014, tirage numérique sur toile,

Collection de l'artiste

Hervé Bordas, Whisky, 1987, lithographie, Collection Franck Bordas

 

Verder in deze zaal wachten u tal van ontdekkingen uit het digitale tijdperk van Studio Bordas.

Ik wijs u graag op het grote werk van Philippe Baudelocque, de kleurrijke, geometrisch getinte realisatie van Pierre Mabille, ontworpen voor de kapel in het museum van Clermont-Ferrand (als een hedendaagse Matisse), de grote en kleurrijke 'Carte du tendre perpétuel' van Paul Cox waar luxe, calme et volupté aangevuld worden met désir, tendresse, espoir... en bovendien geflankeerd door de ellenlange tijdlijn van diezelfde kunstenaar.

 

Noteer ook Martin Parr met zijn cassette 'Knokke', Moebius met zijn gigantische, stripachtige wereld, de flink uitvergrote 'geste paint' van Najia Mehadji of één van de vrouwenfiguren uit de serie 'Extases' van Ernest Pignon.

 

Paul Cox, Carte du tendre perpétuel, 1999,

installation lithographique modulable, detail,

Collection Franck Bordas

&

Le temps suspendu, 2014,

tirage numérique pigmentaire

 

De kalkstenen zijn definitief vervangen door computerschermen, de drukpersen door plotters en tatami's. Grafiek is voortaan digitale pigmentdruk. De inkt bestaat uit pigmenten in plaats van kleurstoffen.

Waar de evolutie van de druktechnieken verder naartoe gaat is onduidelijk, maar Franck Bordas heeft alvast begrepen dat vasthouden aan het oude geen optie was. Stilstaan is achteruitgaan.

 

De nieuwe digitale techniek zorgt ook voor een nieuwe benadering van het begrip oplage. Tijdens deze tentoonstelling wordt een speciale editie aangeboden. Philippe Baudelocque creëerde 'La Louve' in samenwerking met Studio Franck Bordas.

Het is een 'open editie' (exclusief voor Centre de la Gravure) die zal genummerd en getekend worden naar gelang de vraag van de bezoekers aan de tentoonstelling.

 

 

 

La Louve, 2014 - estampe numérique pigmentaire

de format 30 x 40 cm tirée sur papier pur coton

photorag Hahnemühle 308g

Studio Bordas imprimeur, éditeur

 

DE LA PIERRE A L'ECRAN

Studio Franck Bordas

 

tot 11 januari 2015

in

Centre de la Gravure

10, rue des Amours

7100 La Louvière

 

dinsdag tot zondag: 10 - 18 uur

 

gesloten op 24, 25, 31 december 2014 en 1 januari 2015

 

www.centredelagravure.be

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



VAN STOF TOT ASSE 2014

In 1986 gaf Jan De Smedt zijn passie voor kunst een tastbare vorm door de creatie van zijn galerie 'De Ziener', een avontuur dat dus al bijna 30 jaar standhoudt.

In 1990 organiseerde hij in samenwerking met de gemeente Asse de allereerste VAN STOF TOT ASSE (toen met een groot aantal beeldende kunstenaars en enkele dichters).

 Vanaf de volgende editie in 1993 (VSTA is een triënnale) werd enkel op de beeldende kunst gemikt.

Vorige zondag is in de Raadzaal van het gemeentehuis de 9de editie op gang getrokken, met 9 geselecteerde kunstenaars op 6 locaties tussen het Gemeenteplein en het Waalborrepark. Het logo voor VSTA 2014 op de verschillende locaties is gebaseerd op de affiches 'Te Koop/Te huur'.

  Het kleinste deelnemersveld ooit in bijna een kwart eeuw VSTA zorgt wel voor een bijzonder gediversifieerd beeld met sculpturen, schilderijen, installaties, grafisch werk, video, auditieve en visuele ingrepen,...

Met werk van 6 goede bekenden voelt Waterschoenen zich op deze kunstwandeling uiteraard meteen thuis. De links naar vroegere besprekingen geven we u straks dan ook graag mee.We vertrekken op ontdekkingstocht in Asse.

Norman Dilworth, Four Elements, oplage 1/4, 80x70x60 cm, 2004-2012

@ De Ziener

Galerie De Ziener (1) is de allereerste locatie. Hier wacht ons een schitterend overzicht van de in Noord-Frankrijk wonende Engelse beeldhouwer Norman DILWORTH (°1931), die we reeds eerder in deze galerie mochten ontmoeten. Net zoals twee jaar geleden met zijn tentoonstelling 'Form and Number' krijgt u zicht op zijn geometrisch-abstacte sculpturen die zowel twee als drie dimensies verkennen.

Zijn 'Linear Progression' (1985) is al jaren een vaste waarde in de langgerekte tuin van de galerie.

Het is verbazend hoe Dilworth met een beperkt aanbod van geometrische vormen en werkend volgens systematische principes, toch telkens weer ruimte laat voor verrassende combinaties, die zijn werk een ongekende levendigheid bezorgen. 

Beschouw deze presentatie gerust als een miniretrospectieve met vooral werk uit de jaren '60, '70 en '80 van de 20ste eeuw, bekroond door een zeer recente wandsculptuur meteen bij de start.

Neem hier een plannetje en een korte bespreking van de deelnemende kunstenaars mee voor uw verdere wandeling.

We stappen richting station, lopen de locaties (3) en (4) nog even voorbij en gaan naar de Parkwachterswoning (2) in het Waalborrepark - Parklaan 2.

 

 Baudouin Oosterlynck @ Parkwachterswoning Waalborrepark

Hier wacht u een klein documentatiecentrum met ruimte voor een drankje en uiteraard een afspraak met kunstwerken, gaande van een kleine 'ingreep' door Roeland TWEELINCKX (°1970) in een boom vlak voor het Parkwachtershuis tot een overzicht van de klankkunstwerken en installaties van Baudouin OOSTERLYNCK (°1964) op de verdieping. Met zijn subtiele vormgeving en zijn minimale klankelementen bezorgt hij ons een geheel andere kijk op een auditieve en muzikale ervaring.

Stefaan Vermuyten @ Herenwoning 't Bronneken

 

We keren terug naar de Stationsstraat en bezoeken  allereerst de Herenwoning 't Bronneken (3) (Stationsstraat 86) waar twee totaal verschillende schilders elkaar gezelschap houden.

Paul MOREZ (°1953) en Stefaan VERMUYTEN (°1959) bewonen er elk een aantal kamers op de verdieping. We kennen ze allebei van vroegere ontmoetingen met Waterschoenen.

Paul MOREZ maakt strakke, geometrische stillevens die een flinke dosis 'duisternis' of mysterie bevatten, maar ook ruimte laten voor een primair kleurenpakket. Uitgekiende belichting en bijgevolg schaduwen spelen een belangrijke rol in zijn opstellingen. Op het einde van onze wandeling komt hij nog eens uitgebreid in beeld.

Stefaan VERMUYTEN lijkt wel de artistieke tegenpool met zijn speelse en sterk uiteenlopende schilderijtjes op MDF. Maar ook bij hem huist het mysterie, want zijn geschilderde situatieschetsen laten voor de toeschouwer flink wat interpretatiemogelijkeden over. In en achter het werk huist een kunstenaar met een meer dan behoorlijke dosis humor en zin voor (zelf)relativering.

 Op de foto hierboven staat in het midden zijn schilderij 'WATERSCHOENEN'. Het evenwicht bewaren op het oppervlak van de kunstvijver is geen eenvoudige opdracht.

 Roeland Tweelinckx @ Huis Godfried Kurth

Enkele deuren verder heeft Roeland TWEELINCKX (°1970) een onderkomen gevonden in het poortgebouw van Huize Godfried Kurth (4) (Stationsstraat 70). Hij toont er een geknakte vlaggenmast (die zich aanpast aan de ruimte) en een papiercollage die een foto van een papiercollage blijkt te zijn en die we nog kennen van een recente tentoonstelling bij Eva Steynen Deviation(s) in Antwerpen.

 John Van Oers @ Oud Vredegerecht

En dan wandelen we door de Stationsstraat richting Gemeentehuis, waar in het Oud Vredegerecht (5) (Gemeenteplein 27) John VAN OERS (°1967) zijn tenten opgeslagen heeft. Dat mag u bijna letterlijk nemen, want zijn installatie beslaat werkelijk de hele zaal. Na een eerste reactie van overrompeling gaat u ongetwijfeld op zoek in deze geordende wereld, die alles weg heeft van een bouwpakket. Nu nog de handleiding vinden en we kunnen mee aan de slag. En plots valt ons oog op dat ene kleine element  vlak boven de radiator: het skelet van een caravan ? Kunst is altijd een beetje reizen...

 Paul Morez @ Meubelwinkel De Paepe

 De laatste halte op onze wandeling is de voormalige Meubelwinkel De Paepe (6)

 (Neerstraat 3) aan de andere kant van het Gemeentehuis. Verdeeld over verschillende kamers en verdiepingen huizen hier al even verschillende oeuvres van 5 kunstenaars.

Paul MOREZ zorgt voor de stijlvolle ontvangst in de vitrines en de hal van het gebouw.

 Alexandra Crouwers @ Meubelwinkel De Paepe

Even verder betreden we de donkere en bevreemdende wereld van Alexandra CROUWERS (°1974). Onder de overkoepelende titel 'Inertia' toont ze ons een wereld van 'traagheid' in filmische installaties die om een rustige ontdekking vragen. Neem dus de tijd om de transformaties te laten doordringen.

 Fred Bervoets @ Meubelwinkel De Paepe

Een verdieping hoger worden we opgewacht door Fred BERVOETS (°1942) met een indrukwekkende presentatie uit zijn oeuvre dat getuigt van een mateloze fantasie gekoppeld aan een artistieke en technische beheersing van materiaal en beeldvlak.

 Eric De Smet @ Meubelwinkel De Paepe

Nog een trapje hoger heerst een totaal andere sfeer. Eric DE SMET (°1947) toont hier een uitgebalanceerde presentatie van zijn 'zoektocht naar het ware geluk als mens en kunstenaar'. Dat hij daarbij voortdurend over en weer geslingerd wordt 'tussen toeval en verlangen' hebben we reeds eerder in Waterschoenen duidelijk kunnen maken naar aanleiding van vorige tentoonstellingen en recent nog bij de voorstelling van zijn boek.

In de kamer hiernaast eindigt onze wandeling bij de kunstenaar waarmee we begonnen. Een vloersculptuur van Norman DILWORTH maakt meteen duidelijk dat 'de cirkel rond is', al mag u dat bij Dilworth natuurlijk niet al te letterlijk nemen.

En denk erom:

"Dit plaatstaal is fragiel. Daarom enkel op de betonvloer lopen alstublieft"

VAN STOF TOT ASSE

tot zondag 2 november 2014

in het centrum van Asse

zaterdag en zondag: 14.30 -18.30 uur

Startplaats

Galerie De Ziener

Stationsstraat 55

1730 ASSE

www.vanstoftotasse.be

www.deziener.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



IN DEN BOUW (Kalken) toont 'Souvenirs 1984 - 2014'

Met drie opeenvolgende tentoonstellingen in september en oktober 2014 kijkt Christine Van De Heyden onder de titel 'Souvenirs 1984 - 2014' terug op 30 jaar kunst in haar Estaminet/Galerie 'In de Bouw' te Kalken.

3 X 10 kunstenaars vertegenwoordigen evenveel jaren, maar zijn slechts een kleine greep uit de tientallen die hier in al die tijd gepasseerd zijn. U moet er de indrukwekkende lijst op de website van de galerie (zie Galerie) maar eens op naslaan.

Met Waterschoenen hebben we het tentoonstellingsprogramma van In den Bouw de laatste jaren nogal intensief gevolgd. In de namen die straks opgesomd worden, krijgt u dan ook een aantal links naar besprekingen van vorige solotentoonstellingen hier. Zij en heel wat anderen uit de lijst van 'In den Bouw' zijn ook (sommigen zelfs talloze keren) met andere initiatieven in Waterschoenen opgedoken.

 In den Bouw

Het eerste deel (7 - 21 september) hebben we spijtig genoeg gemist, maar met de lijst van deelnemers kunnen we alvast enkele belletjes laten rinkelen.

Raphaël BUEDTS - Frank VAN dEN BERGHE - Roel GOUSSEY - Mario DE BRABANDERE - Vincent dE RODER - Bert SEYNAEVE - Alex MICHELS - Tom JOORIS - Ignace DE VOS - Ria BOSMAN

Werner Cuvelier

Vorige zondag stonden we mee aan de wieg van het tweede luik dat tot 12 oktober loopt:

Yves DE SMET - Leo COPERS - Bart BAELE - Werner CUVELIER - Erlend VAN LANDEGHEM - Myriam MESTIAEN - Maria DEGRÈVE - Marjan VERSCHRAEGEN - Guido VAN ELSEN - Lieve D'HONDT

 A room with a view

Ik liet me meteen verrassen door een vroeg werkje van Werner CUVELIER, in een zalig contrast tussen de 'barokke' lijst en de uitpurende kracht van zijn beeldtaal.

In 2009 dook hij uitdrukkelijk op in Waterschoenen met zijn 'esthetische mathematica' bij Galerie De Ziener en in november 2013 kon u hier mee naar zijn dubbeltentoonstelling bij De Ziener en Galerie EL.

 

Lieve D'Hondt

 

Tegenover Werner Cuvelier staat dit subtiele spel van lijn, vorm en kleur door 

Lieve D'HONDT.

Zij combineert heden en verleden, klassieke vormen en minimalisme, esthetica en kunstgeschiedenis in een tegelijk sterk en wankel evenwicht: confrontatie, dialoog, reconstructie, deconstructie,...

Het onderliggend patroon van de vaas is verborgen onder een gepigmenteerde laag in een onwaarschijnlijk blauw.

Ditzelfde type vaas gebruikte ze voor haar installatie in Villa De Olmen (Sans gêne).

U vindt ze overigens ook terug op het schilderij 'La Source' van Ingres.

Lieve D'Hondt stelt ook nog tot 11 oktober tentoon in FLUX galerie (Luik).

 Maria Degrève, Amour-Mer-Mordre-Mourir, foto op di-bond, 1985-2014, 

30 x 30 cm

Maria DEGRÈVE keert met haar bijdrage ook zowat 30 jaar terug in de tijd. Dit beeld is de transformatie van een polaroid uit 1985, gemaakt tijdens een performance in New York City.

Lipstick en mascara zijn als tekenmaterialen op het lichaam gebruikt.

Met de titel verwijst de kunstenares naar de etymologie van haar naam: Maria - Myriam - mare - mer.

Maria Degrève dook reeds meermaals in Waterschoenen op, onlangs nog in RAMBLE (FelixArt - Drogenbos).

 Erlend Van Landeghem, De koning is dood.Leve de koning, 2014, polyester

Voor de sculptuur van Erlend VAN LANDEGHEM waren de kamers van de galerie wat te klein. Het grasveld voor de Estaminet zorgt echter wel voor de nodige ruimte voor wat eigenlijk een 'anti-monument' is. Hier is duidelijk iemand van zijn sokkel gedonderd. Televisiebeelden worden uit mijn geheugen gefilterd. Monumenten ter ere van machthebbers als Sadam Hoessein werden door een woedende menigte van hun sokkel gesleurd. 

Deze sculptuur van Erlend Van Landeghem bespeelt duidelijk hetzelfde thema. De gevallen koning klampt zich nog vast aan de macht, maar maakt geen kans meer. Met zijn gezicht als een doodskop, zijn zwarte kleur als symbool voor vergankelijkheid en zijn verkrampte en verwrongen houding is hij een vogel voor de kat.

 Maar de 'macht' gaat verder... in andere handen... en de geschiedenis herhaalt zich!

Erlend Van Landegem dook een tijdje geleden in Waterschoenen op naar aanleiding van een tentoonstelling in Loods 12.

*

Het derde deel van het concept 'Souvenirs 1984 - 2014' start op zondag 19 oktober en loopt tot 2 november 2014 met opnieuw 10 kunstenaars.

Jan VAN IMSCHOOT - Michaël BORREMANS - Peter VAN GHELUWE - Johan DE WILDE - Steve MICHIELS - Luc DONDEYNE - Mark CLOET - Jeroen FRATEUR - Walter DE MULDER - Rik SOENEN

 SOUVENIRS

1984 - 2014

IN DEN BOUW

ZOMERSTRAAT 85

9270 KALKEN

OPEN

vrijdag vanf 19 uur

zaterdag vanaf 14 uur

zondag vanaf 11 uur

www.indenbouw.be

Waterschoenen besprak de voorbije jaren ook andere tentoonstellingen bij 'In den Bouw':

Griet Van de Velde - Chris Van der Burght - Werner Mannaers - Jef Van Eynde - 'Eigengereid' (een keuze van Roland Jooris) - Christine Couvent - Stief Desmet - Nele Tas

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



BUITEN DE LIJNEN met Isa D'hondt, Wannes Lecompte, Anne Marie Finné en Johan Tahon bij Galerie budA in Asse

 Galerie budA start het nieuwe tentoonstellingsseizoen met een mooie mix rond een uitgangspunt dat tekenend is voor het actuele kunstgebeuren. Want wat is actuele kunst anders dan denken en kleuren BUITEN DE LIJNEN ?
Noem het afwijken van het 'normale', het 'rechtlijnige' of de 'hokjesmentaliteit'. Kunst, in casu actuele beeldende kunst biedt het vermogen om tegen de stroom in te zwemmen en een eigen taal en verhaal te ontwikkelen.

Met vier kunstenaars die elk op hun manier buiten de lijntjes kleuren, biedt galerie budA een gediversifieerd beeld in een sobere presentatie.

Isa D'hondt, Zonder titel, acryl op doek, 50 x 60 cm, 2014

Isa D'HONDT, die ik een paar jaar geleden voor het eerst ontmoette in haar atelier bij Nucleo (Gent), dook reeds vorig jaar op in galerie budA. Toen al richtte ze in haar schilderijen haar aandacht op architectonische denkruimtes, die ze tot de essentie ontleedde.

De bespreking van die tentoonstelling in Waterschoenen zal u ongetwijfeld inzicht bezorgen in haar beeldende wereld.

In het nieuwe werk worden de ruimtelijke objecten nog veel meer geabstraheerd tot lineaire constructies met een ruimtelijke 'illusie'.

 

Wannes Lecompte, Dat kan ik niet maken,

olie op doek, 135 x 75 cm, 2012

 Ook Wannes LECOMPTE is geen onbekende voor Waterschoenen (links in 2012, 2012, 2013, 2014, 2014). In tegenstelling tot de strak geregisseerde wereld van Isa D'hondt communiceert hij via een patroon van 'wild' neergezette kleurvlakken die elkaars grenzen schaamteloos overschrijden en 'twijfelende' lijnen.

Bij hem lijkt er ook geen verwijzing naar een waarneembare werkelijkheid aanwezig. Hij schildert louter schilderijen, meestal met olieverf op doek. Ze heten gewoon 'Zonder titel', maar toch pakt hij soms onverwacht uit zoals met 'Dat kan ik niet maken' (2012) (hangt op de bovenverdieping), waarin hij stukken linnen over elkaar geplakt heeft. Ik laat de betekenis van de titel graag aan uw interpretatie over.

Anne Marie Finné, Red 1-2-3, rood potlood op papier, elk 36 x 27 cm, 2011

 

 Anne Marie FINNÉ maakt tekeningen met carbon of (kleur)potlood. Ze heten 'Red', 'White' of 'Black'. Ze bedekken het hele vlak van de drager of tonen 'zwevende' groeivormen.

Pas wanneer we dichterbij komen, ontdekken we een wereld van fijne lijntjes die samen voor meer of minder densiteit in de kleur en het oppervlak zorgen.

 De absolute uitdaging van het beeldend vermogen zit in het gebruik van wit carbon op een wit blad. Ook van de kijker wordt in dat geval extra aandacht gevraagd.

(Ik moet in dit verband ook denken aan de carbontekeningen van Hedwig Brouckaert of de tekeningen van Johan Dewilde )

Johan Tahon, Study of Self (stream), geglazuurde keramiek, 18 x 23 x 37 cm, 2014

& Zonder titel, tekening gemengde techniek op papier, 36,5 x 49 cm, 2013

 

Als kers op de taart zijn er twee keramische sculpturen en een tekening van gastkunstenaar Johan TAHON, die de tentoonstellingsruimte aan de straatkant voor zich alleen krijgt: een wederzijds eerbetoon...

 

 BUITEN DE LIJNEN

tot 26 oktober 2014

in

galerie budA

Buda 14/16

1730 ASSE

zaterdag en zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.budart.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN