WATOU 2014: Over klein geluk in tijden van overvloed

Tot 31 augustus 2014 is het kleine Westvlaamse dorp WATOU een grote en grootse leverancier van KLEIN GELUK.
In een zorgvuldig uitgebalanceerde mix van beeld en taal hebben Jan Moeyaert en Willy Tibergien een nieuwe editie van het Kunstenfestival Watou neergezet. In het kielzog van 28 Poëziezomers worden hier nu al voor de zesde keer  'Verzamelde Verhalen' opgevoerd.

Een zomers evenement dat reeds 34 jaar beeldende kunst en poëzie aan elkaar klikt, heeft zijn strepen al verdiend en vertoont zo te zien geenszins de neiging om op zijn lauweren te rusten.

 

Dit jaar wordt letterlijk voor een nieuwe start gekozen. De wandeling begint niet langer in het Douviehuis op de hoek van de Douvieweg en de Moenaardestraat, maar krijgt het Huis Lenoir in de diagonaal tegenoverliggende hoek van het Watouplein als uitgangspunt.

Hier bevindt zich het onthaal en de festivalshop, maar meteen ook de eerste locatie op een parcours dat de inmiddels klassieke plekken aanvult met een paar nieuwe ontdekkingen naar het einde van de wandeling toe.

Waar het vorig jaar ging 'over de liefde die we niet begrijpen' (en alle inspanningen van toen ten spijt wellicht nog steeds niet), gaat Watou 2014 'over klein geluk in tijden van overvloed'. 

Maar wat is eigenlijk geluk? Laten we het zo gebald mogelijk omschrijven als 'tevredenheid met wat het leven ons te bieden heeft'. Dat maakt het begrip natuurlijk bijzonder rekbaar. Zoals mijn vader het altijd zei: "Te is nooit goed, behalve tevreden". Daar zit de kern van ons geluksbesef, maar ook dat zal door verschillende mensen op andere manieren ervaren worden.

Hoe moeten we dan die 'tijden van overvloed' interpreteren ?

We leven in onze consumptiemaatschappij met overvolle winkelrekken, uitpuilend van nuttige, maar ook  volstrekt onnodige artikels. Als (consu)mens(t) worden we dag in dag uit via allerlei boodschappen aangespoord om steeds nieuwe producten te verwerven en oude af te stoten, waardoor niet alleen een probleem van overconsumptie ontstaat, maar tevens een milieuprobleem.

Die overvloed laat zich ook voelen in de informatiestromen waarmeer we letterlijk van minuut tot minuut (zelfs per seconde) overstelpt worden via alle mogelijke media waarop we als het ware ingeplugd zijn. Nieuwsbericht bereiken ons constant en wat het ene moment 'hot news' is, blijkt even later achterhaald door nog 'hotter'. Grote waarheden blijken plots gigantische leugens. Meningen worden voortdurend tegen elkaar uitgespeeld.

Het wordt hoe langer hoe moeilijker om al die waarnemingen te verwerken en 'door het bos de bomen nog te zien'.

 

Daniëlle Van Ark, When will it end?, 2013,

keramiek, gouden vernis, 130 x 85 x 25 cm

@ Huis Lenoir

Die vaststelling geldt ook voor het actuele artistieke landschap. De massa tentoonstellingen is niet te overzien en zo gaan ongetwijfeld heel wat interessante initiatieven quasi ongemerkt voorbij.

Het 'Kunstenfestival Watou' kan men moeilijk negeren. In Watou aankomen geeft altijd een beetje het gevoel dat je in een oase terecht komt.

Maar laten we onze wandeling beginnen. Dan zal meteen duidelijk worden waarom WATOU na zoveel jaar de kunst- en poëzieliefhebbers nog steeds gelukkig maakt. Het parcours bedraagt ca. 2 km. verdeeld over 11 locaties, waar beeld en taal zich meer dan ooit aan elkaar spiegelen.

Tijdens de weekends zijn bovendien verschillende evenementen gepland. Raadpleeg hiervoor de website van het Kunstenfestival.

Ik neem u mee langs de verschillende locaties en een aantal werken die bleven 'hangen', maar u hebt natuurlijk de kans om ter plekke nog veel meer te ontdekken.

Op en rond het Huis Lenoir worden we begroet door een reeks kleurrijke duiven en net wanneer we voorbijkomen, vliegen een aantal van hun echte soortgenoten vrolijk over het dak. Straks ontmoeten we er nog veel meer en komen we het nodige te weten over deze 'reizigers' met hun ingebouwde zin voor richting en thuisgevoel.

Kruisdijk/Kuilboer, 50° 51' 30.037 , 2° 37' 11.91

2014, opgezette ezel, kunstwerken Kruisdijk/Kuilboer,

diverse materialen en objecten, verkeersbord,

187 x 70 x 145 cm, diameter 99 cm

@ Huis Lenoir

In de onthaalruimte wacht ons een vriendelijk welkom. Een grote poster met een ons welbekende tekst van Leonard Cohen zorgt achteraan in de festivalshop meteen voor een thuisgevoel: 'THERE IS ACRACK IN EVERYTHING . THAT'S HOW THE LIGHT GETS IN'.

Op de lange tafel vlakbij liggen honderden poëziebundels te wachten. Ons oog valt ook hier op Leonard Cohen, al mag Alvaro de Campos (alias Fernando Pessoa) eveneens op onze aandacht rekenen. En verder is er ... l'embarras du choix.

Marijke VIJFHUIZEN houdt ons met het grote drieluik 'Swinging Moods' (stemmingswisselingen) een eerste beeldende spiegel voor. De uitwerking in zeefdruk op linnen doet aan Warhol denken, maar deze gezichtsloze portretten in felle kleuren graven diep in de menselijke psyche.

In het eigenlijke woonhuis Lenoir heerst, afgezien van Sophie CALLE, SCHELLEKENS en Merlyn PARIDAEN een Nederlandse beeldende invasie. Maar eerst stelt SCHELLEKENS ons met zijn kleurrijk ballenbad (van klein geluk gesproken) meteen gerust: 'Falen is een optie' (Het moet niet allemaal perfect zijn in ons leven).

Aan de overkant van de hal voeren Erwin OLAF en Daniëlle VAN ARK een intens fotografisch gesprek over ouderdom, aftakeling en waardigheid. De gigantische gouden ringen van VAN ARK roepen, in combinatie met hun titel 'When will it end', aanvankelijk enig cynisme op, maar verwijzen door hun onderlinge plaatsing naar oneindigheid.

Roger Raveel, Claussilhouet, 1993

@ Marktplein

Poëzieliefhebbers kunnen in de achterkamer naar de 'Poëzierama', waar je een compleet filmisch overzicht van alle poëzie voor Watou krijgt.

De verdieping is geheel het terrein van Conny KUILBOER & Ben KRUISDIJK. Laat u inpakken door het speelse en kleurrijke karakter van haar of hun gezamenlijk werk. Droom weg bij de 'omgekeerde' wereldbol of op hun eiland met palmboom, vlieg mee in het tuinzeteltje met ballonnen of verschuil u onder haar kleurrijke deken. Reis mee met hun 'avant garde' ezel, die een deel van hun werk en inspiratiebronnen overal meeneemt.

Op het Watouplein verdient het 'Heilig Hart' van Hugo Claus zeker een groet (met dank aan Roger Raveel).

Het gemeentehuis biedt boven een zaalvullende installatie 'Follow me' met papier en gigantische foto's van Wang QINGSONG. De sculptuur 'Row' van Paul ADRINGA krijgt in het geheel een onverwachte, maar geknipte rol.

Pascale Martine Tayou, Plastic Bags, 2008

plastiek zakjes, net, aluminium structuur,

variabele dimensies

Courtesy the artist and GALLERIA CONTINUA,

San Gimignano / Beijing / Les Moulins

&

Maurizio Cattelan, Less than ten items, 1997

staal, rubber, plastic,

120 x 220 x 60 cm

Coutesy Andrea Thuile and Heinze Peter Hager, Bolzano

@ Douviehoeve

Nu wacht ons een wandeling tot net over de dorpsrand, naar de Douviehoeve. Hier steelt Pascale Martine TAYOU de show met zijn gigantische, hangende sculptuur: 'Plastic Bags'. In combinatie met de buitenmaatse winkelkar ('Less than ten items') van Maurizio CATTELAN is dit de perfecte illustratie van de uitwassen die de consumptiemaatschappij ons geleverd heeft, maar tegelijk een uitmuntende esthetische ervaring.

Verlies bovendien de grote foto van Diego NIGRO niet uit het oog, een beeld uit Brazilië dat we tijdens de voorbije 'voetbalorgie' niet te zien kregen.

Laat u in de smalle zijruimte onderdompelen in de poëtische, muzikale en beeldende wereld van Leonard COHEN... that's how the light gets in.

Vergeet de stalletjes op het erf van de Douviehoeve niet: LABland, Valentijn GOETHALS & Tim BYRON hebben er een stek.

Thomas Ehgartner,

Meaning Minus Thruth Conditions #4, 2014

mixed media installatie, 920 x 600 x 550 cm

@ Graanschuur

We keren terug richting dorp. In de 'Graanschuur' worden we begroet door Johan DE WIT met werken die we onlangs nog in Waterschoenen voorstelden. Zijn bewerking met Tipp-Ex van bladen uit het kunsttijdschift 'De Witte Raaf' zoekt hier als drieluik een plaats in de kleine ruimte, terwijl zijn video van het meisje met het vogeltje de perfecte setting vindt in het achterkamertje.

Laat u door de (zeker bij ons enthousiaste en onderlegde) suppoost van dienst inleiden in de beknellende symboliek van Ans REPKES en leef u uit in de overweldigende boekenkamer van Thomas EHGARTNER: de papieren informatiestroom met ontsnappingsluik naar boven...

In de marge schrijft Jo Gisekin:

'Als ik het boek niet had zou ik

Anders leven. In de spiegels van het

blad...'

Even verder in het Parochiehuisje wachten David NUUR en Hervé MARTIJN en onderzoekt Sanne AVENHUIS wel heel letterlijk de 'Human Nature' tot in de kleine hoekjes van de achterkamer.

In de vlakbij gelegen Parochiezaal reserveert het Kunstenfestival een plek voor de samenwerking  via de organisatie FEVLADO - DIVERSUS vzw, die met de Kunstkring Ogenblik een project voor doven en/of slechthorende opzet.

Felix Gonzales Torres,

Untitled (Blue Placebo), 1991

130 kg snoep, individueel verpakt in blauwe cellofaanwikkels,

variabele afmetingen

Courtesy Astrup Fearnley Collection, Oslo, Norway

& Untitled, 1993, print op papier, 100 x 140 cm

@ Kelder Brouwerij

Op naar de Kelder van de brouwerij, dit jaar het schijnbaar lichtvoetige, maar zwaar beladen terrein van Félix GONZALEZ - TORRES, de in 1996 aan de gevolgen van aids overleden kunstenaar van Cubaanse origine. De installatie met blauwe snoepjes is overigens een verwijzing naar nepmedicatie ('Blue Placebo'). De tekst achteraan is duidelijk: THE SHOW IS OVER...  De bezoeker wordt uitgenodigd om snoepjes op te eten, mee te nemen of te verplaatsen en op die manier actief deel te nemen aan het artistieke proces.

In het Klooster kunnen we dankzij Matsuri YAMANA ons hoofd in de wolken steken, maken we met Chema ALVARGONZALEZ een treinreis 'A travès de las nubes' (net zoals onlangs in Maison Particulière), zoeken we ons plekje in de zon met Wim Jan Jaak HERMANS en zetten we samen met Stefaan VAN BIESEN enkele stappen in de 'Spaziergangwissenschaft'.

Het huisje even voorbij de Kleine Markt is het decor voor de expanderende, maar tegelijk in zichzelf besloten, kleurrijke, sculpturale installaties van Tinka PITTOORS.

In het achterkamertje voeren Lucas VAN DEGHINSTE en Finn PEDERSEN een frivole dialoog vol verwondering en blauwe dromen.

Patrick Murphy, Belonging / In Persuit of Happiness, 2012 - 2014,

plastiek, 300 x 30 x 20 x 20 cm

@ Kleine Markt

 Kijk, daar zijn die felgekleurde duiven in groten getale terug. Ze palmen de Kleine Markt in dankzij hun ontwerper Patrick MURPHY.

Duiven zorgen in steden dikwijls voor overlast door hun massale aanwezigheid. Maar de duiven van Patrick MURPHY doen precies het tegenovergestelde. Ze creëren met hun kleurrijke aanwezigheid een gevoel van aanvaarding en dragen bij tot het 'klein geluk' van bewoners en bezoekers. Op de Kleine Markt staat een witte container met individuele duivenhokjes, waarin de vogels hun ringen achtergelaten hebben (als teken van vrijheid).

Ontmoeting in Watou

Onze laatste halte is de Kerk (het klinkt een beetje dramatisch).

We komen terecht in 'A PLACE BEYOND BELIEF', aldus Nathan COLEY in zijn centrale lichtinstallatie.

Michelangelo PISTOLETTO visualiseert met zijn installatie 'Rem(a)inders' de 'strijd' tussen boedhisme en consumentisme. Het lijden van de mens komt volgens het boedhisme voort uit een teveel aan verlangens.

Een zoektocht naar klein geluk in tijden van overvloed is dus meer dan ooit op zijn plaats.

Watou is een mooi startpunt.

Nathan Coley, A Place Beyond Belief, 2012,

steiger, gloeilampen, 5 m x 2,5 m x 2,5 m

@ Kerk

*

Waterschoenen bracht ook in 

2011, 2012 en 2013 

verslag uit van de artistieke wandelingen in Watou.

*

Kunstenfestival Watou

 Verzamelde Verhalen #6

tot 31 augustus 2014

ONTHAAL

Huis Lenoir

Watouplein 12

8978 WATOU

maandag en dinsdag gesloten

woensdag, donderdag en vrijdag: 14 - 19 uur

zaterdag, zondag en feestdagen: 11 - 19 uur

www.kunstenfestivalwatou.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

ZOMERACTIE 'Limited Editions' bij de VRIENDEN VAN HET S.M.A.K.

VRIENDEN VAN HET S.M.A.K.
presenteren

VRIENDEN v/h S.M.A.K. | Zomeractie Limited Editions

1.07.2014… 31.08.2014 Zomeractie ART PRINTS

Gedurende 2 maand geven de Vrienden v/h S.M.A.K. korting op haar Art Prints, (excl. op uitgaven 2013-2014).

Word kunstverzamelaar!

Elk jaar nodigen de Vrienden van het S.M.A.K. enkele kunstenaars uit om een editie te creëren. Hiertoe worden zowel lokale als internationale kunstenaars aangesproken, waarbij er vaak duidelijke linken zijn met het tentoonstellingsprogramma. De Vriendenvereniging wil kunst betaalbaar maken voor een groot publiek en zo kunstbeleving buiten het museale kader stimuleren.

De werken zijn te bestellen via vmhk@scarlet.be of 092407625. Er kunnen foto’s van de werken worden opgevraagd om de werken beter te kunnen bekijken op scherm.

Reserveer tijdig zodat het werk kan worden klaargelegd ter ophaling.

Bij aankoop van een editie vanaf € 74 | GRATIS LIDMAATSCHAP bij de Vrienden v/h S.M.A.K.

Vincent Geyskens, The Distance Between Two Points, 2008



 Raadpleeg de volledige lijst:
/files/Limited Editions - Zomeractie 2014.pdf

Biënnale van de Schilderkunst 2014: DE TOETS VAN DE SCHILDER

De 'Biënnale van de Schilderkunst' is inmiddels aan haar vierde editie toe.
 In 2010 waren we er met Waterschoenen al eens bij.

Naast het Roger Raveelmuseum (Machelen-Zulte) en het Museum Dhondt-Dhaenens / MDD (Deurle) neemt nu ook het Museum van Deinze en de Leistreek deel aan dit evenement dat de zomer op deze artistieke as meteen tot 12 oktober 2014 laat duren.

Elk museum bekijkt de voorbije honderd jaar in de schilderkunst door vanuit de eigen collectie links te leggen naar modern en hedendaags werk van bekende en minder bekende kunstenaars.
Ook spelen de plaatselijke conservators in op de eigen museale ruimte, waardoor de presentaties zowel inhoudelijk als praktisch een eigen gezicht krijgen.

Voor de editie 2014 ligt de nadruk op 'de toets van de schilder'. Hoe gaan schilders te werk, met welke materialen en technieken bereiken ze hun resultaten? 
 Eens te meer zullen we de vele gezichten van de schilderkunst ontdekken en vaststellen dat er zowel evolutie als revolutie bestaat, terwijl de materialiteit steeds bewaard blijft.

 Mario De Brabandere, L'ange de l'amour, 1989,

olieverf op doek, Privéverzameling

@ Roger Raveelmuseum

Piet Coessens, conservator van het Roger Raveelmuseum drukt het als volgt uit: 

"Met deze tentoonstelling willen we bezoekers laten proeven van het plezier dat schilders beleven aan de schilderkunst. Hoe hebben kunstenaars sinds het einde van de negentiende eeuw de daad zelf van het schilderen beleefd? En wat is er materieel nodig voor een picturale praktijk? Met deze biënnale willen we onder meer aantonen dat de kunstenaars hiervoor mettertijd zeer verrassende oplossingen hebben uitgewerkt. Want iedere schilder heeft zijn eigen manier van werken en gebruikt andere technieken en componenten".

Het Roger Raveelmuseum is meteen ook de start van ons bezoek en in de ontvangsthal staan we direct oog in oog met een typisch gekerfd doek 'Concetto Spaziale' (1965) van Lucio FONTANA, die daarmee de grenzen van de schilderkunst op scherp stelt.
We zijn vertrokken voor een wandeling die herkenning en ontdekking garandeert.

Het gros van de tijdelijke tentoonstelling bevindt zich zoals gewoonlijk op de verdieping, maar een bezoek aan de eerste zalen van de vaste Raveelcollectie dringt zich op, al was het maar voor de confrontatie tussen het 'duistere' minimalisme van Bernd LOHAUS of Dan VANSEVEREN en de kleurrijke, maar net zo uitgepuurde wereld van Roger RAVEEL. Mis in de volgende zaal in geen geval James ENSOR met 'Christus aan het kruis' uit de collectie van MDD-Deurle.

U mag natuurlijk verder door de vaste Raveelcollectie, maar er wacht ons boven nog een flinke boterham 'Toets van de schilder'.

Waar FONTANA het effen vlak van het doek doorbreekt om een ruimtelijk effect te creëren, bedient Bram BOGART zich van specie op jute voor een 'sculpturale schilderkunst'. Het 'Witvlak' (1969) meteen links om de hoek straalt, ondanks het gebrek aan kleur, één en al levendigheid uit. Luc TUYMANS houdt hem met een diagnostische blik in het oog.

Roger Raveel, Huiselijkheid, 1948, olieverf op hardboard,

Stichting Roger Raveel

@ Roger Raveelmuseum

 

Bart DE CLERCQ verschijnt met zijn kleurrijk 'geordende chaos' in beeld tegen de achtergrond van de vide. Het kleurenpalet is hetzelfde gebleven, maar de constructie is veel losser of waziger geworden dan wat ik in 2011 van hem zag bij Galerie Tatjana Pieters.

Op de achterwand van de vide staat een reeks stempelwerken van Luc TUYMANS.

We kunnen hier verder niet zomaar voorbij Mario DE BRABANDERE, die we u in Waterschoenen de afgelopen jaren meermaals voorgesteld hebben met zijn strakke tekeningen en schilderijen, naast speelse objecten. Hier maakt hij indruk met twee grote, vroege en veeleer 'barokke' en zeer intense schilderijen.

En dan komen we in de volgende ruimte bij een vroeg, sober uitgevoerd schilderij op hardboard van Roger RAVEEL: 'Huiselijkheid' (1948)? Wat een verschil met het pasteuze 'Herinnering aan het sterfbed van mijn moeder' (1995) (Collectie van het S.M.A.K.) dat we in de hal tegenkwamen.

'Halfround oval' van Ben NICHOLSON kennen we nog uit de collectie van het KMSK Antwerpen. Wat verder maakt Agnes MAES haar opwaching, naast Walter SWENNEN en 'miniaturist' Robert DEVRIENDT.

Let in één van de kleine kamertjes ook op de mooie mix met kleine werken van Mario DE BRABANDERE.

Daniel BUREN en Pascale Marthine TAYOU gaan ongegeneerd met elkaar in dialoog, terwijl Vincent GEYSKENS vlakbij letterlijk opening laat voor interpretatie. 

Helemaal op het einde beneden duikt nog een minuscule, maar schitterende aquarel van Rik WOUTERS op, de ruimte delend met onder andere Carole VANDERLINDEN (die we reeds eerder in deze kamer mochten begroeten) en een vroege Karel APPEL ('Twee kinderen' - 1949), die de kinderlijke eenvoud van Cobra volop uitstraalt.

Let hier, en passant, ook nog op een traditioneel 'Chinees landschap' van Gao QUIBEI uit het begin van de 18de eeuw.

Tussendoor ontdekt u meer, veel meer... 

 Rik Wouters, Edgard Tytgat bij Rik en Nele, s.d.

aquarel, 18 x 15 cm, Privéverzameling

@ Roger Raveelmuseum

Het Museum van Deinze en de Leiestreek heeft zijn eerste deelname aan dit evenement niet gemist. Met een schitterende mix van originele Leieschilders uit de klassieke generatie, enkele andere gerenommeerde nationale en internationale figuren en jonge, energieke kunstenaars als Virginie BAILLY en Mil CEULEMANS vertellen conservator Trui Galle en samensteller Wim Lammertijn een eigen verhaal in de open ruimte van hun museum.

Trui Galle omschrijft het als volgt:

"We maakten een relevante keuze uit onze overzichtscollectie en exploreren van daaruit een aantal historische en hedendaagse schilderspraktijken".

Klassiekers als Gustave VAN DE WOESTIJNE, Emile CLAUS, Frits VAN DEN BERGHE, Constant PERMEKE of Albert SERVAES konden niet ontbreken, maar verrassingen zijn evenmin uitgesloten.

De ontvangst door Naoto KAWAHARA met 'L'assasin menace' (2006) in een mix van Japans en westers symbolisme is behoorlijk bevreemdend. Frits VAN DEN BERGHE zet de raadselachtige sfeer verder, terwijl Constant PERMEKE met een vroeg schilderij (Mijn venster bij avond - 1911) voor een impressionistische toets zorgt. U herkent ook ongetwijfeld twee materieschilderijen van Eugène LEROY.

 Pierre-Louis Flouquet, Untitled, 1920

gouache op papier, 133 x 85 cm,

Courtesy Roberto Polo Gallery, Brussel

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

Virginie BAILLY duikt een eerste keer overtuigend op met een groot schilderij uit de serie 'Vide-Plein' vol doorleefde kleurtoetsen in een compositie die een sterke symbiose tussen natuur en architectuur lijkt te suggereren.

Emile CLAUS staat fier te poseren aan de zijde van zijn gigantisch doek 'Bietenoogst' (1890).

Pierre-Louis FLOUQUET kan - indien nodig - in zijn eentje mijn dag 'maken' met een kleurrijk geritmeerde gouache op papier (zie foto hierboven) (Ik leg in gedachten een link met werk van Johanna Kristbjörg Siggurdardottir in Coming People 2014), maar het gezelschap van 'Vrouw met opsmukspiegeltje' door Roger RAVEEL is hier ook een pluspunt.

Een mooie combinatie vind ik bij 'Zonnegloed' (1905) van Emile CLAUS en 'Kun je nog volgen James?' (1968-69) van Roger RAVEEL, terwijl de 'Boom zwart-wit' (1981) van die laatste me doorstuurt naar Constant PERMEKE, wiens onooglijk boompje in de sneeuw ('Sneeuwlandschap in de Ardennen' - 1909) een eind verder opduikt.

 

 Raoul De Keyser, Zinkend, 1983, olieverf op doek, 

200 x 150 cm, Privéverzameling

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

'Zinkend' (1983) heet het enorm kleurrijk schilderij van Raoul DE KEYSER vlakbij het grote raam. (foto hierboven)

Even verder probeert Virginie BAILLY op even kleurrijke wijze orde in de chaos te scheppen in 'Le corps disloqué, P05'.

Terwijl zij voor haar schilderijen het klassieke medium olieverf gebruikt, gooit haar directe buurman in deze tentoonstelling, Mil CEULEMANS diverse middelen tegelijk in de strijd tegen de chaos. Met olieverf, acryl en spray paint creëert hij snijpunten waarbinnen de chaos en 'ruimtelijke ordening' elkaar in evenwicht proberen te houden. Waar hij de chaos buiten de muren probeert te houden, lijkt Virginie Bailly die precies naar binnen te halen, zodat het strijdtoneel zich centraal in haar schilderij bevindt.

Fik VAN GESTEL kan me meer dan eens verleiden met zijn poëtische werken en voor 'The red room' van Marlene DUMAS kan ik indien nodig ook wel een plekje vrijmaken.

Een schijnbaar eenvoudige combinatie tussen een landschap door Fik VAN GESTEL en 'Warm up' door Raoul DE KEYSER zorgt voor grafische tintelingen, die me bovendien aan René Guiette doen denken.

Virginie BAILLY is nog even aan zet met een spetterende pastel 'Servitude de vue I, D09''.

En ook hier is er meer, veel meer...

Virginie Bailly, Le corps disloqué, P05,

olieverf op doek, 190 x 250 cm

Courtesy Virginie Bailly en Galerie Transit, Anderlecht / Mechelen

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

 

Ook Museum Dhondt-Dhaenens vertrekt vanuit de bestaande collectie, maar beperkt zich tot twee kunstenaars die de schilderkunst met een wel heel eigen toets benaderen.

 Van Rik WOUTERS kennen we de snelle, maar lumineuze manier van schilderen, waarbij delen van het doek onbedekt blijven, terwijl Henri-Victor WOLVENS zijn strandtaferelen op een pasteuze, maar even verfrissende manier neerzette.

Directeur Joost DECLERCQ trok de numerieke beperking door naar de hele tentoonstelling en opteerde dus voor veel minder kunstenaars dan zijn collega's in Deinze en Machelen.

 Ermias Kifleyesus, Homage to artists in nature, 2014

mixed media on ceiling, ca 250 x 250 cm

Courtesy van de kunstenaar en Kusseneers Gallery, Brussel

@ MDD

Binnen de specifieke indeling van MDD zorgt dit voor een minimalistische museale accrochage, die de toeschouwer meteen een duidelijke blik biedt op de afzonderlijke oeuvres. Van de drie presentaties biedt MDD ook de meest hedendaagse. Bovendien ziet de verftoets zich hier sterk vertaald in het 'gestuele' schilderen dat zich in verschillende vormen toont.

Schraalheid of gelaagdheid, los uit de pols of gestructureerd, duister of kleurrijk krijgen hier een plaats.

Ermias KIFLEYESUS en Jerry GALLE hebben als vertegenwoordiger van de nieuwste generatie een prominente plek. Allebei proberen ze op hun manier een eigen beeldtaal te ontwikkelen.

Jerry GALLE gebruikt computergestuurde robots, die hij via zelfgeschreven programma's schilderijen laat maken. Ermias KIFLEYESUS verzamelt en hergebruikt tekens, krabbels, droedels... die anonieme mensen in internationale telefooncabines achterlaten. Via een techniek van collage en transfer brengt hij die zo nodig over op andere dragers om eigen composities te maken. In MDD mag hij meteen de ontvangst verzorgen met een grote plafondcollage: 'Homage to artists in nature'.

 Jerry Galle, Paranoid Motor, 2014, olieverf op doek, 100 x 120 cm

Courtesy the artist

@ MDD

Verschillende benaderingen van schilderkunst ? Je zal er in MDD niet naast kijken?

 WOLVENS heeft het volle licht van de linkerzaal gekregen, terwijl WOUTERS in de beschermende half-duisternis van de rechterzaal ondergebracht werd, waar overigens ook Roy LICHTENSTEIN opvallend vertegenwoordigd is met een serie van zeven litho's, gebaseerd op de schilderijen 'Hooimijten' van Claude Monet (dus toch een link met schilderkunst in dit impressionistisch lichtspel à la Lichtenstein).

Wat een contrast met de quasi oneindig duistere gelaagdheid van Philippe VANDENBERG. Het begrip 'toets' is hier bijzonder beladen, zowel inhoudelijk als letterlijk. In de catalogus is sprake van een 'doorleefde verfkorst'.

De overgang naar de monumentale schraalheid van Koen VAN DEN BROEK is bijzonder duidelijk. Maar dat het nog schraler en vooral impulsiever kan, bewijst Martin BARREE met zijn serie spuitbusschilderijen in mat zwart op 'naakte' doeken.

U hebt nog uiteenlopende ontdekkingen te goed, van Richard ALDRICH, Robert RYMAN en Kjell NUPEN over Niele TORONI (van toetsen gesproken) naar Jack WHITTEN.

Ik laat u gaan. Geniet ervan...

 Jack Whitten, Saint Louise AKA The Tittie Painting for

Louise Bourgeois (detail), 2010, acryl collage op doek,

163,2 x 193 cm, Privéverzameling

Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen

@ MDD

De tentoonstelling loopt tot 12 oktober 2014 in de drie musea

Een combiticket (inclusief bezoekersgids en fietsroutekaart): 12 / 9 Euro

 Op de site van Toerisme Oost-Vlaanderen kunnen bezoekers via de fietsrouteplanner hun eigen fietsroute uitstippelen  en is een overzicht beschikbaar met fietsverhuurfaciliteiten in de buurt.

http://www.tov.be/nl/fietsroutes

Roger Raveelmuseum
Gildestraat 2-8, 9870 Machelen-Zulte
Meer info op: www.rogerraveelmuseum.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 11u tot 17u (gesloten op maandag)

Museum van Deinze en de Leiestreek
L. Matthyslaan 3-5, 9800 Deinze
Meer info op: www.museumdeinze.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 11u tot 18u (gesloten op maandag)

Museum Dhondt-Dhaenens

Museumlaan 14, 9831 Deurle
Meer info op: www.museumdd.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 10u tot 18u (gesloten op maandag)

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Het werk van Eric De Smet in een boek: Toeval, Noodzaak en Verlangen

Tentoonstellingen zijn telkens weer momentopnamen in de loopbaan van een beeldend kunstenaar. Werken worden met of zonder begeleidende teksten aan een publiek voorgesteld. Kunstenaars weten uiteraard zelf waar ze mee bezig zijn, maar de interpretatie voor een breed publiek is daarom nog niet vanzelfsprekend.

Vroeg of laat vragen kunstwerken om duiding en liefst vanuit een omschrijvende benadering die zowel de kunstenaar zelf aan het woord laat als een theoretische omkadering vanuit filosofische en kunsthistorische hoek omvat (waarbij die laatste twee zowel door de kunstenaar zelf als door externe specialisten kunnen verwoord worden).

Omwille van de 'tastbaarheid' en het 'gebruiksgenot' lijkt een boek vooralsnog het beste middel om een kunstenaar bij de liefhebbers op schoot te brengen.
Natuurlijk ben ik ( mede met WATERSCHOENEN in het achterhoofd ) de laatste om informatie via online-kanalen uit de weg te gaan.
Bij de besprekingen in WATERSCHOENEN kwam Eric DE SMET (°1947) de afgelopen jaren meermaals aan bod.
De artikels naar aanleiding van tentoonstellingen in  2008, 2009 en 2012 bieden een blik op zijn werk en zijn uitgangspunten. Al jaren werkt hij aan een consistent oeuvre, waarin de begrippen TOEVAL, NOODZAAK en VERLANGEN als basis fungeren.

Roland Breeur over Eric De Smet

Onlangs werd in Kunstencentrum Netwerk (Aalst) het boek rond zijn werk voorgesteld. Daarin belicht Roland BREEUR de kunstenaar en zijn werk vanuit filosofische hoek onder de titel 'Eric De Smet of de niet-aflatende overwinning op de domheid van de lijnen'.

Verder onderzoekt Hans THEYS het werk onder de titel 'Over het onafwendbare en over het grillige traject' en gaat hierover met de kunstenaar in gesprek.

Uiteraard komt de kunstenaar ook met zijn werk in beeld. Zowel de gedichten als het beeldend oeuvre van 1990 tot heden worden uitvoerig belicht.

Tot slot worden de Franse en Engelse vertalingen van de teksten opgenomen, waardoor deze uitgave (naast de tekeningen en sculpturen) een universele uitstraling krijgt.

TOEVAL als oncontroleerbare hoop...

VERLANGEN is de hoop te kunnen ontsnappen aan het onafwendbare...

VERLANGEN is geen kracht op zich, maar wordt aangezet door toevalligheden van buitenaf... 

De NOODZAAK om te blijven zoeken houdt zijn traject als kunstenaar gaande...

In de volgende uitspraken drukt de kunstenaar de uitersten van zijn denken uit:

"Hoe ouder ik word, hoe meer ik overtuigd ben van de totale onbeslisbaarheid waarin we als mens zitten."

"Misschien zijn kunstenaars mensen die bezig zijn met het stichten van waarheid.'

Ook onderstaand gedicht van Eric De Smet geeft zijn visie op leven en kunst weer:

Het meest

bij noordenwind

waait mij

de droefheid tegen.

De traagheid van

Cézanne blijft

mij dan ook een zegen.

In dit soort tijd.

Hans Theys over Eric De Smet

Het witte boek is een schitterend middel om op een trage en indringende manier kennis te maken met een mens-kunstenaar.

TOEVAL, NOODZAAK EN VERLANGEN

HET WERK VAN ERIC DE SMET

met teksten van Roland Breeur, Eric De Smet (gedichten) en Hans Theys

uitvoerig geïllustreerd met beeldend werk van Eric De Smet

een uitgave van galerie EL

ISBN 978 8221 860 2

   

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Griet Van de Velde met foto's In Den Bouw (Kalken)

Griet Van de Velde @ In den Bouw

Bij liefhebbers van actuele kunst is Griet VAN DE VELDE al jaren bekend als drijvende kracht achter de 'Vrienden van het S.M.A.K.', waar ze allerlei activiteiten zoals atelierbezoeken en kunstreizen organiseert en begeleidt.

Dat ze zelf fotografie studeerde is misschien minder bekend. Gelukkig bleef ze 'achter de schermen' steeds haar fotografisch oog stimuleren en bouwde ze rustig aan een collectie eigen werk.

© Griet Van de Velde, Encounter - 2 Plants, 2006

En nu heeft ze zich eindelijk laten verleiden om met haar werk naar buiten te komen. Dat doet ze in alle bescheidenheid met simpele afdrukken die op de muren van Estaminet-Galerie In Den Bouw geprikt zijn.

De Cubaanse kunstenaar Wilfredo Prieto, die momenteel in het S.M.A.K. tentoonstelt (zie bespreking 2 juni 2014) en Lena Solà Nogué hebben een selectie van 30 foto's gemaakt en de accrochage voor hun rekening genomen. Het is een soort minimalistische, maar levendige partituur geworden, geschreven voor mensen die bereid zijn te kijken naar veelal intimistische, maar ook 'koele' taferelen.

De muren van 'In den Bouw' en de foto's van Griet Van de Velde vinden elkaar in een tijdloze authenticiteit.

© Griet Van de Velde, Room tot Stay - Croatia

IN DEN BOUW

Zomerstraat 85

9270 KALKEN

tot 20 juli 2014

vrijdag vanaf 19 uur

zaterdag vanaf 14 uur

zondag vanaf 11 uur

www.indenbouw.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN