ZOMERACTIE 'Limited Editions' bij de VRIENDEN VAN HET S.M.A.K.

VRIENDEN VAN HET S.M.A.K.
presenteren

VRIENDEN v/h S.M.A.K. | Zomeractie Limited Editions

1.07.2014… 31.08.2014 Zomeractie ART PRINTS

Gedurende 2 maand geven de Vrienden v/h S.M.A.K. korting op haar Art Prints, (excl. op uitgaven 2013-2014).

Word kunstverzamelaar!

Elk jaar nodigen de Vrienden van het S.M.A.K. enkele kunstenaars uit om een editie te creëren. Hiertoe worden zowel lokale als internationale kunstenaars aangesproken, waarbij er vaak duidelijke linken zijn met het tentoonstellingsprogramma. De Vriendenvereniging wil kunst betaalbaar maken voor een groot publiek en zo kunstbeleving buiten het museale kader stimuleren.

De werken zijn te bestellen via vmhk@scarlet.be of 092407625. Er kunnen foto’s van de werken worden opgevraagd om de werken beter te kunnen bekijken op scherm.

Reserveer tijdig zodat het werk kan worden klaargelegd ter ophaling.

Bij aankoop van een editie vanaf € 74 | GRATIS LIDMAATSCHAP bij de Vrienden v/h S.M.A.K.

Vincent Geyskens, The Distance Between Two Points, 2008



 Raadpleeg de volledige lijst:
/files/Limited Editions - Zomeractie 2014.pdf

Biënnale van de Schilderkunst 2014: DE TOETS VAN DE SCHILDER

De 'Biënnale van de Schilderkunst' is inmiddels aan haar vierde editie toe.
 In 2010 waren we er met Waterschoenen al eens bij.

Naast het Roger Raveelmuseum (Machelen-Zulte) en het Museum Dhondt-Dhaenens / MDD (Deurle) neemt nu ook het Museum van Deinze en de Leistreek deel aan dit evenement dat de zomer op deze artistieke as meteen tot 12 oktober 2014 laat duren.

Elk museum bekijkt de voorbije honderd jaar in de schilderkunst door vanuit de eigen collectie links te leggen naar modern en hedendaags werk van bekende en minder bekende kunstenaars.
Ook spelen de plaatselijke conservators in op de eigen museale ruimte, waardoor de presentaties zowel inhoudelijk als praktisch een eigen gezicht krijgen.

Voor de editie 2014 ligt de nadruk op 'de toets van de schilder'. Hoe gaan schilders te werk, met welke materialen en technieken bereiken ze hun resultaten? 
 Eens te meer zullen we de vele gezichten van de schilderkunst ontdekken en vaststellen dat er zowel evolutie als revolutie bestaat, terwijl de materialiteit steeds bewaard blijft.

 Mario De Brabandere, L'ange de l'amour, 1989,

olieverf op doek, Privéverzameling

@ Roger Raveelmuseum

Piet Coessens, conservator van het Roger Raveelmuseum drukt het als volgt uit: 

"Met deze tentoonstelling willen we bezoekers laten proeven van het plezier dat schilders beleven aan de schilderkunst. Hoe hebben kunstenaars sinds het einde van de negentiende eeuw de daad zelf van het schilderen beleefd? En wat is er materieel nodig voor een picturale praktijk? Met deze biënnale willen we onder meer aantonen dat de kunstenaars hiervoor mettertijd zeer verrassende oplossingen hebben uitgewerkt. Want iedere schilder heeft zijn eigen manier van werken en gebruikt andere technieken en componenten".

Het Roger Raveelmuseum is meteen ook de start van ons bezoek en in de ontvangsthal staan we direct oog in oog met een typisch gekerfd doek 'Concetto Spaziale' (1965) van Lucio FONTANA, die daarmee de grenzen van de schilderkunst op scherp stelt.
We zijn vertrokken voor een wandeling die herkenning en ontdekking garandeert.

Het gros van de tijdelijke tentoonstelling bevindt zich zoals gewoonlijk op de verdieping, maar een bezoek aan de eerste zalen van de vaste Raveelcollectie dringt zich op, al was het maar voor de confrontatie tussen het 'duistere' minimalisme van Bernd LOHAUS of Dan VANSEVEREN en de kleurrijke, maar net zo uitgepuurde wereld van Roger RAVEEL. Mis in de volgende zaal in geen geval James ENSOR met 'Christus aan het kruis' uit de collectie van MDD-Deurle.

U mag natuurlijk verder door de vaste Raveelcollectie, maar er wacht ons boven nog een flinke boterham 'Toets van de schilder'.

Waar FONTANA het effen vlak van het doek doorbreekt om een ruimtelijk effect te creëren, bedient Bram BOGART zich van specie op jute voor een 'sculpturale schilderkunst'. Het 'Witvlak' (1969) meteen links om de hoek straalt, ondanks het gebrek aan kleur, één en al levendigheid uit. Luc TUYMANS houdt hem met een diagnostische blik in het oog.

Roger Raveel, Huiselijkheid, 1948, olieverf op hardboard,

Stichting Roger Raveel

@ Roger Raveelmuseum

 

Bart DE CLERCQ verschijnt met zijn kleurrijk 'geordende chaos' in beeld tegen de achtergrond van de vide. Het kleurenpalet is hetzelfde gebleven, maar de constructie is veel losser of waziger geworden dan wat ik in 2011 van hem zag bij Galerie Tatjana Pieters.

Op de achterwand van de vide staat een reeks stempelwerken van Luc TUYMANS.

We kunnen hier verder niet zomaar voorbij Mario DE BRABANDERE, die we u in Waterschoenen de afgelopen jaren meermaals voorgesteld hebben met zijn strakke tekeningen en schilderijen, naast speelse objecten. Hier maakt hij indruk met twee grote, vroege en veeleer 'barokke' en zeer intense schilderijen.

En dan komen we in de volgende ruimte bij een vroeg, sober uitgevoerd schilderij op hardboard van Roger RAVEEL: 'Huiselijkheid' (1948)? Wat een verschil met het pasteuze 'Herinnering aan het sterfbed van mijn moeder' (1995) (Collectie van het S.M.A.K.) dat we in de hal tegenkwamen.

'Halfround oval' van Ben NICHOLSON kennen we nog uit de collectie van het KMSK Antwerpen. Wat verder maakt Agnes MAES haar opwaching, naast Walter SWENNEN en 'miniaturist' Robert DEVRIENDT.

Let in één van de kleine kamertjes ook op de mooie mix met kleine werken van Mario DE BRABANDERE.

Daniel BUREN en Pascale Marthine TAYOU gaan ongegeneerd met elkaar in dialoog, terwijl Vincent GEYSKENS vlakbij letterlijk opening laat voor interpretatie. 

Helemaal op het einde beneden duikt nog een minuscule, maar schitterende aquarel van Rik WOUTERS op, de ruimte delend met onder andere Carole VANDERLINDEN (die we reeds eerder in deze kamer mochten begroeten) en een vroege Karel APPEL ('Twee kinderen' - 1949), die de kinderlijke eenvoud van Cobra volop uitstraalt.

Let hier, en passant, ook nog op een traditioneel 'Chinees landschap' van Gao QUIBEI uit het begin van de 18de eeuw.

Tussendoor ontdekt u meer, veel meer... 

 Rik Wouters, Edgard Tytgat bij Rik en Nele, s.d.

aquarel, 18 x 15 cm, Privéverzameling

@ Roger Raveelmuseum

Het Museum van Deinze en de Leiestreek heeft zijn eerste deelname aan dit evenement niet gemist. Met een schitterende mix van originele Leieschilders uit de klassieke generatie, enkele andere gerenommeerde nationale en internationale figuren en jonge, energieke kunstenaars als Virginie BAILLY en Mil CEULEMANS vertellen conservator Trui Galle en samensteller Wim Lammertijn een eigen verhaal in de open ruimte van hun museum.

Trui Galle omschrijft het als volgt:

"We maakten een relevante keuze uit onze overzichtscollectie en exploreren van daaruit een aantal historische en hedendaagse schilderspraktijken".

Klassiekers als Gustave VAN DE WOESTIJNE, Emile CLAUS, Frits VAN DEN BERGHE, Constant PERMEKE of Albert SERVAES konden niet ontbreken, maar verrassingen zijn evenmin uitgesloten.

De ontvangst door Naoto KAWAHARA met 'L'assasin menace' (2006) in een mix van Japans en westers symbolisme is behoorlijk bevreemdend. Frits VAN DEN BERGHE zet de raadselachtige sfeer verder, terwijl Constant PERMEKE met een vroeg schilderij (Mijn venster bij avond - 1911) voor een impressionistische toets zorgt. U herkent ook ongetwijfeld twee materieschilderijen van Eugène LEROY.

 Pierre-Louis Flouquet, Untitled, 1920

gouache op papier, 133 x 85 cm,

Courtesy Roberto Polo Gallery, Brussel

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

Virginie BAILLY duikt een eerste keer overtuigend op met een groot schilderij uit de serie 'Vide-Plein' vol doorleefde kleurtoetsen in een compositie die een sterke symbiose tussen natuur en architectuur lijkt te suggereren.

Emile CLAUS staat fier te poseren aan de zijde van zijn gigantisch doek 'Bietenoogst' (1890).

Pierre-Louis FLOUQUET kan - indien nodig - in zijn eentje mijn dag 'maken' met een kleurrijk geritmeerde gouache op papier (zie foto hierboven) (Ik leg in gedachten een link met werk van Johanna Kristbjörg Siggurdardottir in Coming People 2014), maar het gezelschap van 'Vrouw met opsmukspiegeltje' door Roger RAVEEL is hier ook een pluspunt.

Een mooie combinatie vind ik bij 'Zonnegloed' (1905) van Emile CLAUS en 'Kun je nog volgen James?' (1968-69) van Roger RAVEEL, terwijl de 'Boom zwart-wit' (1981) van die laatste me doorstuurt naar Constant PERMEKE, wiens onooglijk boompje in de sneeuw ('Sneeuwlandschap in de Ardennen' - 1909) een eind verder opduikt.

 

 Raoul De Keyser, Zinkend, 1983, olieverf op doek, 

200 x 150 cm, Privéverzameling

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

'Zinkend' (1983) heet het enorm kleurrijk schilderij van Raoul DE KEYSER vlakbij het grote raam. (foto hierboven)

Even verder probeert Virginie BAILLY op even kleurrijke wijze orde in de chaos te scheppen in 'Le corps disloqué, P05'.

Terwijl zij voor haar schilderijen het klassieke medium olieverf gebruikt, gooit haar directe buurman in deze tentoonstelling, Mil CEULEMANS diverse middelen tegelijk in de strijd tegen de chaos. Met olieverf, acryl en spray paint creëert hij snijpunten waarbinnen de chaos en 'ruimtelijke ordening' elkaar in evenwicht proberen te houden. Waar hij de chaos buiten de muren probeert te houden, lijkt Virginie Bailly die precies naar binnen te halen, zodat het strijdtoneel zich centraal in haar schilderij bevindt.

Fik VAN GESTEL kan me meer dan eens verleiden met zijn poëtische werken en voor 'The red room' van Marlene DUMAS kan ik indien nodig ook wel een plekje vrijmaken.

Een schijnbaar eenvoudige combinatie tussen een landschap door Fik VAN GESTEL en 'Warm up' door Raoul DE KEYSER zorgt voor grafische tintelingen, die me bovendien aan René Guiette doen denken.

Virginie BAILLY is nog even aan zet met een spetterende pastel 'Servitude de vue I, D09''.

En ook hier is er meer, veel meer...

Virginie Bailly, Le corps disloqué, P05,

olieverf op doek, 190 x 250 cm

Courtesy Virginie Bailly en Galerie Transit, Anderlecht / Mechelen

@ Museum van Deinze en de Leiestreek

 

Ook Museum Dhondt-Dhaenens vertrekt vanuit de bestaande collectie, maar beperkt zich tot twee kunstenaars die de schilderkunst met een wel heel eigen toets benaderen.

 Van Rik WOUTERS kennen we de snelle, maar lumineuze manier van schilderen, waarbij delen van het doek onbedekt blijven, terwijl Henri-Victor WOLVENS zijn strandtaferelen op een pasteuze, maar even verfrissende manier neerzette.

Directeur Joost DECLERCQ trok de numerieke beperking door naar de hele tentoonstelling en opteerde dus voor veel minder kunstenaars dan zijn collega's in Deinze en Machelen.

 Ermias Kifleyesus, Homage to artists in nature, 2014

mixed media on ceiling, ca 250 x 250 cm

Courtesy van de kunstenaar en Kusseneers Gallery, Brussel

@ MDD

Binnen de specifieke indeling van MDD zorgt dit voor een minimalistische museale accrochage, die de toeschouwer meteen een duidelijke blik biedt op de afzonderlijke oeuvres. Van de drie presentaties biedt MDD ook de meest hedendaagse. Bovendien ziet de verftoets zich hier sterk vertaald in het 'gestuele' schilderen dat zich in verschillende vormen toont.

Schraalheid of gelaagdheid, los uit de pols of gestructureerd, duister of kleurrijk krijgen hier een plaats.

Ermias KIFLEYESUS en Jerry GALLE hebben als vertegenwoordiger van de nieuwste generatie een prominente plek. Allebei proberen ze op hun manier een eigen beeldtaal te ontwikkelen.

Jerry GALLE gebruikt computergestuurde robots, die hij via zelfgeschreven programma's schilderijen laat maken. Ermias KIFLEYESUS verzamelt en hergebruikt tekens, krabbels, droedels... die anonieme mensen in internationale telefooncabines achterlaten. Via een techniek van collage en transfer brengt hij die zo nodig over op andere dragers om eigen composities te maken. In MDD mag hij meteen de ontvangst verzorgen met een grote plafondcollage: 'Homage to artists in nature'.

 Jerry Galle, Paranoid Motor, 2014, olieverf op doek, 100 x 120 cm

Courtesy the artist

@ MDD

Verschillende benaderingen van schilderkunst ? Je zal er in MDD niet naast kijken?

 WOLVENS heeft het volle licht van de linkerzaal gekregen, terwijl WOUTERS in de beschermende half-duisternis van de rechterzaal ondergebracht werd, waar overigens ook Roy LICHTENSTEIN opvallend vertegenwoordigd is met een serie van zeven litho's, gebaseerd op de schilderijen 'Hooimijten' van Claude Monet (dus toch een link met schilderkunst in dit impressionistisch lichtspel à la Lichtenstein).

Wat een contrast met de quasi oneindig duistere gelaagdheid van Philippe VANDENBERG. Het begrip 'toets' is hier bijzonder beladen, zowel inhoudelijk als letterlijk. In de catalogus is sprake van een 'doorleefde verfkorst'.

De overgang naar de monumentale schraalheid van Koen VAN DEN BROEK is bijzonder duidelijk. Maar dat het nog schraler en vooral impulsiever kan, bewijst Martin BARREE met zijn serie spuitbusschilderijen in mat zwart op 'naakte' doeken.

U hebt nog uiteenlopende ontdekkingen te goed, van Richard ALDRICH, Robert RYMAN en Kjell NUPEN over Niele TORONI (van toetsen gesproken) naar Jack WHITTEN.

Ik laat u gaan. Geniet ervan...

 Jack Whitten, Saint Louise AKA The Tittie Painting for

Louise Bourgeois (detail), 2010, acryl collage op doek,

163,2 x 193 cm, Privéverzameling

Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen

@ MDD

De tentoonstelling loopt tot 12 oktober 2014 in de drie musea

Een combiticket (inclusief bezoekersgids en fietsroutekaart): 12 / 9 Euro

 Op de site van Toerisme Oost-Vlaanderen kunnen bezoekers via de fietsrouteplanner hun eigen fietsroute uitstippelen  en is een overzicht beschikbaar met fietsverhuurfaciliteiten in de buurt.

http://www.tov.be/nl/fietsroutes

Roger Raveelmuseum
Gildestraat 2-8, 9870 Machelen-Zulte
Meer info op: www.rogerraveelmuseum.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 11u tot 17u (gesloten op maandag)

Museum van Deinze en de Leiestreek
L. Matthyslaan 3-5, 9800 Deinze
Meer info op: www.museumdeinze.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 11u tot 18u (gesloten op maandag)

Museum Dhondt-Dhaenens

Museumlaan 14, 9831 Deurle
Meer info op: www.museumdd.be
Open van dinsdag t.e.m. zondag van 10u tot 18u (gesloten op maandag)

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Het werk van Eric De Smet in een boek: Toeval, Noodzaak en Verlangen

Tentoonstellingen zijn telkens weer momentopnamen in de loopbaan van een beeldend kunstenaar. Werken worden met of zonder begeleidende teksten aan een publiek voorgesteld. Kunstenaars weten uiteraard zelf waar ze mee bezig zijn, maar de interpretatie voor een breed publiek is daarom nog niet vanzelfsprekend.

Vroeg of laat vragen kunstwerken om duiding en liefst vanuit een omschrijvende benadering die zowel de kunstenaar zelf aan het woord laat als een theoretische omkadering vanuit filosofische en kunsthistorische hoek omvat (waarbij die laatste twee zowel door de kunstenaar zelf als door externe specialisten kunnen verwoord worden).

Omwille van de 'tastbaarheid' en het 'gebruiksgenot' lijkt een boek vooralsnog het beste middel om een kunstenaar bij de liefhebbers op schoot te brengen.
Natuurlijk ben ik ( mede met WATERSCHOENEN in het achterhoofd ) de laatste om informatie via online-kanalen uit de weg te gaan.
Bij de besprekingen in WATERSCHOENEN kwam Eric DE SMET (°1947) de afgelopen jaren meermaals aan bod.
De artikels naar aanleiding van tentoonstellingen in  2008, 2009 en 2012 bieden een blik op zijn werk en zijn uitgangspunten. Al jaren werkt hij aan een consistent oeuvre, waarin de begrippen TOEVAL, NOODZAAK en VERLANGEN als basis fungeren.

Roland Breeur over Eric De Smet

Onlangs werd in Kunstencentrum Netwerk (Aalst) het boek rond zijn werk voorgesteld. Daarin belicht Roland BREEUR de kunstenaar en zijn werk vanuit filosofische hoek onder de titel 'Eric De Smet of de niet-aflatende overwinning op de domheid van de lijnen'.

Verder onderzoekt Hans THEYS het werk onder de titel 'Over het onafwendbare en over het grillige traject' en gaat hierover met de kunstenaar in gesprek.

Uiteraard komt de kunstenaar ook met zijn werk in beeld. Zowel de gedichten als het beeldend oeuvre van 1990 tot heden worden uitvoerig belicht.

Tot slot worden de Franse en Engelse vertalingen van de teksten opgenomen, waardoor deze uitgave (naast de tekeningen en sculpturen) een universele uitstraling krijgt.

TOEVAL als oncontroleerbare hoop...

VERLANGEN is de hoop te kunnen ontsnappen aan het onafwendbare...

VERLANGEN is geen kracht op zich, maar wordt aangezet door toevalligheden van buitenaf... 

De NOODZAAK om te blijven zoeken houdt zijn traject als kunstenaar gaande...

In de volgende uitspraken drukt de kunstenaar de uitersten van zijn denken uit:

"Hoe ouder ik word, hoe meer ik overtuigd ben van de totale onbeslisbaarheid waarin we als mens zitten."

"Misschien zijn kunstenaars mensen die bezig zijn met het stichten van waarheid.'

Ook onderstaand gedicht van Eric De Smet geeft zijn visie op leven en kunst weer:

Het meest

bij noordenwind

waait mij

de droefheid tegen.

De traagheid van

Cézanne blijft

mij dan ook een zegen.

In dit soort tijd.

Hans Theys over Eric De Smet

Het witte boek is een schitterend middel om op een trage en indringende manier kennis te maken met een mens-kunstenaar.

TOEVAL, NOODZAAK EN VERLANGEN

HET WERK VAN ERIC DE SMET

met teksten van Roland Breeur, Eric De Smet (gedichten) en Hans Theys

uitvoerig geïllustreerd met beeldend werk van Eric De Smet

een uitgave van galerie EL

ISBN 978 8221 860 2

   

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Griet Van de Velde met foto's In Den Bouw (Kalken)

Griet Van de Velde @ In den Bouw

Bij liefhebbers van actuele kunst is Griet VAN DE VELDE al jaren bekend als drijvende kracht achter de 'Vrienden van het S.M.A.K.', waar ze allerlei activiteiten zoals atelierbezoeken en kunstreizen organiseert en begeleidt.

Dat ze zelf fotografie studeerde is misschien minder bekend. Gelukkig bleef ze 'achter de schermen' steeds haar fotografisch oog stimuleren en bouwde ze rustig aan een collectie eigen werk.

© Griet Van de Velde, Encounter - 2 Plants, 2006

En nu heeft ze zich eindelijk laten verleiden om met haar werk naar buiten te komen. Dat doet ze in alle bescheidenheid met simpele afdrukken die op de muren van Estaminet-Galerie In Den Bouw geprikt zijn.

De Cubaanse kunstenaar Wilfredo Prieto, die momenteel in het S.M.A.K. tentoonstelt (zie bespreking 2 juni 2014) en Lena Solà Nogué hebben een selectie van 30 foto's gemaakt en de accrochage voor hun rekening genomen. Het is een soort minimalistische, maar levendige partituur geworden, geschreven voor mensen die bereid zijn te kijken naar veelal intimistische, maar ook 'koele' taferelen.

De muren van 'In den Bouw' en de foto's van Griet Van de Velde vinden elkaar in een tijdloze authenticiteit.

© Griet Van de Velde, Room tot Stay - Croatia

IN DEN BOUW

Zomerstraat 85

9270 KALKEN

tot 20 juli 2014

vrijdag vanaf 19 uur

zaterdag vanaf 14 uur

zondag vanaf 11 uur

www.indenbouw.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

David Bade & IBB en Wilfredo Prieto in het S.M.A.K.

 Op het einde van de tentoonstelling 'Coming People' worden we meteen doorverwezen naar de wereld van David BADE & Instituto Buena Bista (IBB). De tekst rechts van de toegang schetst in het kort wie en wat we mogen verwachten. Een eerste blik in de zaal leert ons al meteen dat we een totaal andere wereld binnenstappen: een wereld van kleurrijke, vormelijke en speelse overvloed.

Ik citeer:

"De Nederlandse kunstenaar David Bade (°1970, Curaçao) maakt bevrijdende tekeningen en absurde sculpturen die hij recycleert uit 'waardeloze' materialen. Hij mixt hierbij beelden uit de hedendaagse cultuur, de kunstgeschiedenis en de visuele taal van zijn geboorteland Curaçao, waar invloeden uit de Westerse cultuur samengaan met de traditie van het kleurrijke Caraïbische carnaval en het volksgeloof. Dit associatief omgaan met beeld en materiaal vormt ook de drijfveer voan de vele gemeenschapsprojecten en workshops die hij in de openbare ruimte organiseert".

David Bade & IBB, zaalzicht @ S.M.A.K.

De tentoonstelling laat zich openbreken met een toverspreuk als titel.

'Zwaan kleef aan' gaat terug op een sprookje van Ludwig Bechstein: 'Schwan kleb an'. Net als in het sprookje verzamelt David Bade een heleboel mensen rond zich, waarmee hij samen bouwt aan een 'Gesamtkunstwerk'. De sociale betrokkenheid is voor hem een vanzelfsprekend gegeven. Iedere bijdrage aan de totale presentatie is gelijkwaardig.

Net als zijn tijdgenoten en collega-kunstenaars Erik van Lieshout, Honoré d'O en Jason Rhoades heeft hij de grenzen tussen de traditionele artistieke disciplines als beeldhouwkunst, assemblage, schilderkunst,... opengebroken. Maar het samenwerkingsverband koppelt hij aan sociale betrokkenheid en een opvoedende taak naar de jeugd van moederland Curaçao.

David Bade & IBB, detail tent @ S.M.A.K.

 

In 2006 stichtte hij, samen met Tirzo Martha en Nancy Hoffmann, op het eiland Curaçao het Instituto Buena Bista (IBB).

"Met IBB willen de stichters een platform voor hedendaagse kunst oprichten dat tegelijkertijd de bewustwording en de verrijking van het eigen culturele erfgoed stimuleert en de nieuwe culturele ontwikkelingen in de wereld op het eiland introduceert".

De organisatie biedt op de allereerste plaats een oriëntatiecursus beeldende kunst voor getalenteerde jongeren tussen 15 en 25 jaar, zodat een aantal van hen kan doorstromen naar vervolgopleidingen in de vrije of toegepaste kunsten in het buitenland. Daartoe onderhoudt het IBB verschillende internationale contacten en nodigt buitenlandse kunstenaars uit voor gastcolleges in Curaçao.

Momenteel volgen 34 studenten een opleiding in Nederland, maar het IBB ziet hen nadien graag naar hun moederland terugkeren om er, met de verworven vakkennis en creativiteit mee te bouwen aan de nieuwe maatschappij.  Een aantal van hen waren er bij voor de opbouw van de tentoonstelling in het S.M.A.K.

 David Bade & IBB, Haus der Emotionen, schilderij @ S.M.A.K.

De tentoonstelling is opgebouwd rond de centrale 'Klaagmuur' ('Wailing Wall'), die David Bade in 1996 voor 'De Rode Poort' maakte en dat tot de collectie van het museum behoort.

Proberen te beschrijven wat hier in de huidige presentatie allemaal aan 'vastgekleefd' werd, is onbegonnen werk en zou voor de bezoeker het plezier van het ontdekken wegnemen.

Ik kan u alleen maar aanraden om u zonder vooroordelen te laten meedrijven in deze zee van vorm, kleur en schitterende ideeën.

In de tweede helft van augustus krijgt 'Zwaan kleef aan' nog een Gentse aanvulling met de bouw van een nieuwe klaagmuur onder de stadshal. Diverse groepen Gentenaars zullen hieraan meewerken en nadien wordt het resultaat stoetsgewijs naar het museum overgebracht.

*

We verlaten David Bade & IBB via de betonnen 'ICH/DU'-sculptuur van Bernd Lohaus en staan meteen in een totaal andere wereld, alhoewel het begrip 'overvloed' ook hier een rol (achter de schermen) speelt.

Welkom in de wereld van een barokke minimalist...

 Wilfredo Prieto, Much ado about nothing (detail), 2003

(uitvoering nu @ S.M.A.K.)

De uiterlijke verschijningsvorm van de gepresenteerde werken mag dan al meestal bijzonder minimaal zijn, de onderliggende betekenissen zijn er daarom niet minder om.

Het zal wel geen toeval zijn dat Wilfredo PRIETO (°1978, Cuba) vanuit zijn Cubaanse achtergrond in zijn werk focust op sociaal-economische thema's en daarbij zowel zijn land als het hyper-kapitalistische systeem betrekt. Dat klinkt als programma misschien bijzonder zwaar op de hand, maar Wilfredo Prieto gaat dat te lijf met een ontzettend gevoel voor 'ondraaglijke' lichtheid en humor.

Het eerste werk waarmee we geconfronteerd worden, is het minimale eindpunt van een gigantische 'machine'. We zien een minuscule bloempot met daarboven een lichtbron en een waterkraan, die af en toe een druppeltje produceert, maar via een lange buis dwars door het museum gevoed wordt door een tankwagen en een enorme generator die buiten voor het S.M.A.K. staan.

Als symbool voor overconsumptie en energieverspilling kan het tellen. Prieto focust op de gigantische tegenstelling tussen de ingezette middelen (input) en het uiteindelijke resultaat (output). Het begrip 'overvloed' is hier van een totaal andere aard dan bij David Bade.

Wilfredo Prieto, Matryoska, 2001

(Uitvoering nu @ S.M.A.K.)

Wat volgt is een overzicht van 15 jaar werk met presentaties van 'bijna niets', quasi readymades of minuscule pointes die onze alertheid testen.

Zin in een verjaardagstaart? Die van Prieto 'voor een arme' zal u niet ontgaan.

We zagen een groepje medewerkers bezig met de realisatie van 'The more that is added, the less you can see', vervaardigd uit 300 kg doorschijnende huishoudfolie. In een dagenlange 'performance' ontstond uiteindelijk de enorme ondoorschijnende bal die u hierboven ziet.

Ook hier... input versus output...

Wilfredo Prieto, The more that is added, the less you can see, 2011

(Uitvoering nu @ S.M.A.K.)

In de grote middenzaal werd een subtiele verbouwing doorgevoerd. De hoeken werden afgerond zodat een soort amfitheater of stadion ontstond.

Hier realiseerde Wilfredo Prieto zijn meest intense minimalistische ingreep: 'EXPENSIVE LINE, CHEAP LINE'.

Ik laat u deze 'ruimtevullende installatie' graag zelf ontdekken. Begrippen als dualiteit, luxe, eenvoud,... zullen nooit meer hetzelfde zijn.

In het S.M.A.K. tot 21 september 2014

dinsdag t.e.m. zondag: 10 - 18 uur

www.smak.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN