Zoeken in deze blog

zondag 9 december 2018

Mario DE BRABANDERE in het Raveelmuseum (Machelen-Zulte)


Mario DE BRABANDERE is al 10 jaar een graag geziene gast in onze kunstblog WATERSCHOENEN.  We volgden hem in talrijke tentoonstellingen in verschillende galeries of initiatieven (De Ziener, d'Apostrof, Kristof De Clercq, Villa De Olmen, Van Stof tot Asse, De Connectie/Prestige Gent, ...)

Toen het Raveelmuseum een overzichtstentoonstelling van Mario DE BRABANDERE rond het thema 'Stilleven' aankondigde, wilden we die kans dus geenszins missen. Door een samenloop van omstandigheden konden we er niet meteen bij zijn, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. En bovendien hebben we ruim de kans om verslag uit te brengen en U op weg te zetten, aangezien de tentoonstelling nog tot 24 februari 2019 loopt.

Het museum formuleerde de doelstellingen als volgt:

"Het thema STILLEVEN dat hij doorheen zijn hele loopbaan behandelt is het uitgangspunt dat toelaat om zijn diverse wijzen van schilderen en tekenen aan bod te laten komen, zodat de toeschouwer inzicht krijgt in het proces waarmee zijn beeldend werk tot stand komt.
Dat wordt nog uitgediept door de presentatie van een aantal werken van andere kunstenaars die Mario DB verzamelde en waarmee hij dagelijks leeft."

In 2014 en 2015 beschreven we reeds de passage van Mario De Brabandere in het Raveelmuseum, respectievelijk naar aanleiding van de 'Biënnale van de Schilderkunst' (toen vertegenwoordigd met totaal ander werk dan wat we nu kennen) en de presentatie van zijn boek (Posture Editions) en de begeleidende tentoonstelling 'Werken op papier'.


Stilleven met bloemen geworden appels
1995 - 2009
Privéverzameling Affligem - Ressegem



De huidige tentoonstelling dient zich aan onder de enigmatische titel:

V.F.D.B.

Voor een verklaring van deze titel keren we even terug naar een artikel van 6 november 2008 in WATERSCHOENEN. We bezochten toen Rein Ergo van Ergo Pers,(*) een uitgeverij van gelimiteerde kunstenaarsboeken.
Daarin noteerden we 'V.F.D.B.' als één van zijn lievelingsuitgaven:

"Het boek dat hij in 2001 met Mario De Brabandere realiseerde heeft een grote indruk nagelaten. Op basis van dagboekteksten van Mario DB, aangevuld met houtsneden van diezelfde kunstenaar ontstond het boek 'V.F.D.B.' = Voor Frans De Brabandere (de vader van de kunstenaar die in 1981 in dramatische omstandigheden om het leven kwam)."

V. F. D .B .verscheen in een oplage van 54 gesigneerde exemplaren, gedrukt op Hahnemühle en genummerd van 1 tot 54. Bij alle exemplaren hoort een suite van vier houtsneden die genummerd en gesigneerd werden door de kunstenaar.




(*) In 2015 bestond Ergo Pers 20 jaar en had toen zelf een tentoonstelling in het Raveelmuseum en in het Gemeentemuseum (Den Haag).

In september 2008 streek Mario De Brabandere voor het eerst neer in Galerie De Ziener, met een eerbetoon aan zijn vader en zijn overleden vriend, in een overzicht van stillevens.

Twee jaar later was hij er terug met een overtuigende mix van stillevens en architecturale abstractie, wat mij in de bespreking (30/09/2010) ondermeer tot de volgende omschrijving inspireerde:

"Mario De Brabandere is ongetwijfeld één van de figuren die ons geloof in de kunst alleen maar kunnen verstevigen. Zijn werk behoeft geen grote theoretische verklaringen of ingewikkelde zinnen ter ondersteuning. Het is wat het is in zijn niet te verbeteren eigenheid, gemaakt met respect voor de middelen waarmee het gerealiseerd is."



Jan Hoet in De Ziener (2010)


 Jan HOET besloot toen zijn inleidend woord als volgt:

"Zijn werk is even contemplatief als complex, even gecontroleerd en afgewogen als spontaan. Dit werk intrigeert vooral door zijn eenvoud, een onschuldige klaarheid die de geheimen bevat van zijn noodzakelijkheid ons de schoonheid van zijn omgeving te openbaren."

Op 10 september 2018 bespraken we in Waterschoenen zijn tentoonstelling 'Toewijding', waar hij in tegenstelling tot vandaag in het Raveelmuseum een zuiver abstracte beeldtaal presenteerde. Maar wie straks de overzichtstentoonstelling 'VFDB' bezoekt, zal vaststellen dat die strakke beeldtaal absoluut niet 'uit het niets' te voorschijn komt.
De grote sterkte van Mario De Brabandere is zijn artistieke wendbaarheid, die hem tegelijk in staat stelt om onverstoorbaar verder te gaan.
In de bespreking van 'Toewijding' koppelde ik daaraan het 'archaïsche' woord verknochtheid. Dat lijkt mij Mario De Brabandere op het lijf geschreven.


Het is de hoogste tijd om de huidige tentoonstelling te verkennen.


Mario De Brabandere
VFDB

De presentatie concentreert zich in hoofdzaak op meer dan 50 stillevens in verschillende technieken, maar gunt ons in de verst gelegen kamer ook een blik op kunstwerken van andere nationale en internationale artiesten uit de persoonlijke collectie van Mario De Brabandere. Die collectie geeft ons meteen een idee van zijn connecties, vriendschappen, interesses en invloedssferen.

We nemen U via een aantal foto's mee langs enkele aandachtspunten en laten U straks op eigen tempo de hele collectie ontdekken.

De werken van Mario De Brabandere komen, op twee na, allemaal uit private collecties en zijn ontstaan tussen 1995 en 2012, al zult U vaststellen dat de periode tussen 2002 en 2008 een blinde vlek is.

De werken uit 2008 (annex 2009) vormen de absolute hoofdmoot, maar ook de andere periodes bieden heuse pareltjes, zoals het 'Stilleven met fles en koffietas' uit 1999 in geel, bruin en groen (zie foto 2 hierna).

En wat te denken van zijn composities met houten blokken uit 2011/2012 ?

Strakke of vloeiende lijnen, kleurrijke of zwarte knipsels, getekend en/of geschilderd,... altijd is het een zoektocht naar de essentie.

We wensen U een aangename kennismaking of een prettig weerzien.

(Meer artikels over Mario DB in Waterschoenen? Tik zijn naam in op de zoekbalk  van deze blog.)


Stilleven met rode, witte en zwarte melkkanvormen
2008 - 2009
Privéverzameling

Compositie met petroleumkan en trechter
2008
Privéverzameling Herenthout

Stilleven met fles en koffietas
1999
WW Galerie Oosteeklo

*

Een aantal werken van collega-kunstenaars die Mario in de loop der jaren verzameld heeft, zijn samengebracht in de uiterste kamer van de voormalige pastorie: Amédéé Cortier, Frank Van Hiel, Willem Cole, Blinky Palermo, Hans Arp, Dan Van Severen, Marc Angeli, Werner Cuvelier, Frank Van den Berghe, René Heyvaert, Vincent De Roder, Philippe Vandenberg, Elsworth Kelly, Alan Smith, Bert Van Rossem, Joseph Beuys.


Amédée Cortier
verzameling Mario De Brabandere

Dan Van Severen (detail uit tekening)
verzameling Mario De Brabandere

Philippe Vandenberg (detail)
verzameling Mario De Brabandere

*

We keren terug naar de werken van Mario DB zelf.


Kelk
2010
VIIVII collectie

Lichaam en bloed
2010
Privéverzameling

Compositie met laatste avondmaal objecten nr. 2
2010
Privéverzameling

Frank Van Hiel en Mario De Brabandere in 2010 bij
Compositie met laatste avondmaal objecten nr. 2


Compositie met houten bouwblokken, nr. 19
2012
Privéverzameling Denderwindeke



Tentoonstelling tot en met 24 februari 2019

Roger Raveelmuseum, Gildestraat 2-8, 9870 Machelen - Zulte

Open: woensdag t/m zondag van 11 tot 17 uur

gesloten op maandag en dinsdag 
en van 24 december 2018 t/m 1 januari 2019

Info: tel. +32 9 381 60 00  


www.rogerraveelmuseum.be

*

Bezoek aansluitend ook de tentoonstelling van Laura Van ... 'Sex met verf', gekoppeld aan de uitgave van het gelijknamige boek door Posture Editions.


Laura Van, Stilleven met doos en vaas, olieverf, 2018

*

En natuurlijk kunt U hier niet vertrekken zonder een bezoek aan 
de collectie van
het 
Museum
 Roger Raveel

Roger Raveel
Herinnering aan het sterfbed van mijn moeder


Zaalzicht Raveelmuseum




© Art Spotter / Waterschoenen














woensdag 5 december 2018

KUNST PROEVEN in de galeries van RIVOLI (Brussel)



- TENTOONSTELLINGSTIPS UIT RIVOLI -


***

ARTELLI GALLERY
(voortaan SCHONFELD Gallery)

tot 22 december 2018


SERIAL KILLER part 2
serie door 
Albert PEPERMANS

Uit de serie 'Serial Killer'



Uit de serie 'Bones' met de gestempelde versie 
van het centrale figuurtje uit onderstaande tekening


Uit de serie 'Palais de Tokyo', een mix van
fotografie en schilderkunst

© Albert Pepermans

SERIAL KILLER
Het tweede deel van de tentoonstelling Serial Killer loopt in Artelli Gallery Brussel  (Rivoli Ukkel) tot 22 december.

Series door Albert Pepermans Part 2


Aangezien de nadruk voornamelijk ligt op zijn multiples, gaat dit tweede deel van de tentoonstelling rond het serieel werk van Pepermans wat meer naar de letterlijke betekenis van het woord. Voor het grootste deel van dit werk gebruikt Pepermans een terugkerende basisschets, vaak afgeleid van eerd-

er werk, dat op verschillende achtergronden is geplaatst. Zijn risoprints zijn dan weer verschillende schetsen van vroeger en nu, die werden afgedrukt op papier via een proces dat nauw aansluit bij de zeefdruk en copy - art. Zijn Journal Brut-serie -genoemd naar het vergelijkbare Journal Brut van Ivo Michiels uit de jaren vijftig- bestaat uit een aantal experimentele figuratieve beelden die fotografisch worden vergroot en gecombineerd met geschilderde achtergronden. De combinatie van marmerpoeder en pigment resulteert in een experimenteel, spontaan en direct beeld. Eerder dan de weergave van een diepgaande en goed gedefinieerde betekenis, fungeren ze als herinneringen aan de reizen die de kun- stenaar maakte naar Californië en Japan. Vergelijkbaar met het eerste deel van de tentoonstelling, zal het werk waarin Pepermans figuratieve stempels op verschillende materialen en achtergronden gebruikt worden getoond. Ook hier wordt opnieuw duidelijk dat kleur en kracht de hoofdrol spelen in het seriële repertoire van deze kunstenaar.


Albert Pepermans
Journal Brut #10


Pepermans is wat hij creëert

Albert Pepermans werd geboren in 1947. Hij woont en werkt in Kortenberg maar zijn oeuvre heeft nooit nationale grenzen gekend. Naast de Belgische grootsteden, exposeerde Pepermans in Parijs, Zurich, Berlijn en New York. Het werk van Albert Pepermans is een weerspiegeling van de man zelf; energiek, intuïtief en veelzijdig. Voor het grootste deel van zijn creaties gebruikt Pepermans verf, inkt en papier. Toch houdt de beperkte hoeveelheid aan materiaal deze artiest niet tegen om eindeloos te spelen met vorm, kleur en onderwerp. Zijn fascinatie voor de Pop Art en het Dadaïsme is telkens aanwezig, zowel in zijn omvangrijke portretten als in zijn kleinere al dan niet abstracte tekeningen.
Improvisatie en impulsiviteit schemeren door en geven de toeschouwer de indruk dat Pepermans zich telkens waagt aan een spontane artiestieke jam sessie.



*

ZWART HUIS

tot 22 december 2018

Colin WAEGHE

'JUNGLE BLOOM'




Colin Waeghe, Fire & Privacy 2, oil on canvas, 2018



Colin Waeghe
Shade, oil on canvas, 2018



Jungle Bloom is de naam van een fictief vakantieparadijs aan de Middellandse Zee. Colin Waeghe gebruikt dit recreatieoord en zijn omgeving als een metafoor voor Fort Europa, waar grenzen worden gesloten en de bevolking zichzelf opsluit in een eenzame luxueuze leegte. In deze gesloten gemeenschap probeert zij zichzelf hopeloos te verdedigen tegen de onafwendbare globale veranderingen. Zij sluit haar ogen voor de bloesem van de jungle, en verwaarloost te oogsten wat zij heeft gezaaid.



Door het gebruik van steeds hetzelfde formaat schilderij, verwijst Colin Waeghe naar de opbouw van een strippagina. Maar in dit geval laat hij alle semiotische verwijzingen varen, en laat hij de toeschouwer vrij zijn eigen narratief te creëren.



Vormelijk startte Waeghe van een zeer gedetailleerde presentatie, trachtend, na een proces van ‘kill your darlings’, een meer directe en minimale manier van schilderen te vinden. 



---



ZWART HUIS presenteert in een aparte ruimte (#12) ook een tentoonstelling rond hedendaagse keramiek.


CRMCS#1. Een selectie van hedendaagse Belgische keramiek.

Werk van Anne Marie Laureys, Tamara Van San, Robin Vermeersch, Joke Raes, Antonino Spoto, Jan Marechal, Mieke Everaet en Yves Malfiet.

Gecureerd door Kris Campo.



© Galerie Zwart Huis





*





NATHALIA TSALA GALLERY

tot 21 december 2018

PEGGY WAUTERS






Peggy Wauters, Serie Lights, oil on wood






Peggy Wauters, Installation Lights, 

lightbox + box with 15 drawings





Peggy Wauters
The dirty dress
pencil on paper
2018



Peggy Wauters (°1968, Aalst) is a multidisciplinary Belgian artist who works across a variety of media, including sculptures, paintings, photo collages, installations and works on paper, often mixed in a way that provides a fresh view of her subject matter. 

Peggy Wauters creates a disrupted reality, an alienating world that we can study in detail and reconstruct with extreme precision, but which remains essentially mysterious . A world in which people often perform strange, useless acts. A world in which man is threatened by his kind or by an indifferent nature.

In the upcoming solo exhibition in our Brussels’ gallery Peggy Wauters will present new small format paintings, drawings, collages and installations united by the theme of ‘lights’.

Peggy Wauters has studied Plastic Arts (the RITO Aalst), Decorative Arts and Crafts (at the Municipal Academy of Fine Arts in Aalst) and Monumental Arts (at the Academy of Fine Arts in Antwerp). Her work is exhibited globally, and is included in multiple Belgian en foreign collections.



In RONSE toont Nathalia Tsala Gallery bovendien werk van 

Rob BUELENS en Rollin BEAMISH (US).





© Rob Buelens & Nathalia Tsala Gallery



In his work, Rob Buelens reflects on human nature. His wondrous, refined scale models and sculptures explore typical human desires, fixations, and group dynamics. His work has a strong connection with the paintings of Flemish and Dutch masters like Jeroen Bosch and Bruegel, but is also affiliated with classic literary works such as ‘Gulliver’s Travels’ and ‘Utopia’. In these classical oeuvres, metaphors and persiflage are employed to reflect critically on the maker’s contemporary society. 

The title of this exhibition is based on the book ‘A Farewell to Arms’ by Ernest Hemingway, an remarkable depiction of war. And the link between the exhibition of Rob Buelens and Hemingway's story goes beyond an allusion to the title. 100 years ago the first world war ended. 1914-1918 is a period marked by turmoil and death: soldiers were massively consumed by the militant system, but civilians and cities did not escape the flames of war either. Tentatively, Buelens tries to depict the engines of struggle in his work. Not as an attempt to rationalize / understand it but to create room for contemplation.

Rob Buelens (°Londerzeel, 1989)obtained a bachelor in Sculpture at the Sint Lucas in Antwerp, after which he completed the higher study of the liberal arts at Sint-Lucas Gent. Despite his young age, Buelens' work has been shown in various exhibitions, both in Belgium and abroad.







© Rollin Beamish @ Nathalia Tsala Gallery, Ronse



Geëngageerd stilisme, Rollin Beamish

In de Nathalia Tsala Gallery valt al sinds zaterdag 17 november een Amerikaanse grafietgrootmeester te bewonderen. Maar wie Rollin Beamish komt ontdekken, wordt niet enkel esthetisch weggeblazen. Met zijn indringende anti-oorlogsretoriek, verbluffende techniciteit, begeesterende portrettering en absurdistisch realisme biedt hij een totaalplaatje aan dat niemand onbewogen laat.      

Veel artiesten die gruwelijkheden portretteren blijven ver weg van realisme omdat ze geweld niet willen esthetiseren, maar daar doet Beamish niet aan mee. “I want to feel the skin while I’m drawing”, vertrouwt de kunstprofessor uit Montana me toe terwijl we een tekening bekijken van het verminkte lijk van een Bahreiner, waarvan de familie na zijn dood de foto’s op het internet plaatste uit protest tegen de bommengruwel. De lichtinval en de fijne haartjes op het dijbeen komen mij maar al te bekend voor. Ik word overvallen door het besef dat dit mijn eigen been zou kunnen zijn. 

Beamish kunstwerken beheersen het spel van aantrekking en afstoting tot in de puntjes. Het oogstrelend realisme roept een afkerige fascinatie op voor de gruwel. De knipogen naar Hollywood, met onder andere portretten van Arnold Schwarzenegger uit “The terminator” en Sigourney Weaver uit “Alien”, krijgen een schokkend realistische tegenhanger in de oorlogsbeelden. Wat verder ontwaart de bezoeker het logo van oorlogsvliegtuigenfabrikant Lockheed Martin en de cynische leuze van het bedrijf: ‘We never forget who we’re working for’. 
Tussen de tekeningen springen ook de metaalachtige, grijze blokken in het oog die hun boodschap pas prijsgeven na dichte observatie vanuit verschillende invalshoeken. Het lijken wel graftombes in donkere natuursteen, maar daarvoor blinken ze te veel. In werkelijkheid betreft het mechanisch gepolijst grafiet waar je gerust je vinger overheen mag laten glijden. 
Naast indrukwekkende portretten en grafiettombes heeft Beamish de ruimte ook aangekleed met quotes en commentaren die eerder willen aansporen tot nadenken dan antwoorden. Zo valt er een tekst te lezen van de socioloog Luc Boltanski over de ethische problematiek van het portretteren van geweld. Het betreft een citaat dat op het eerste gezicht afbreuk doet aan het werk van de artiest, maar deze paradox toont vooral aan dat Beamish diep over het onderwerp heeft nagedacht en dat hij het debat wil openen. “Dit werk gaat niks veranderen”, legt hij uit, “daarvoor is het te klein, maar misschien kan het toch iemand aanspreken of is het een momentopname in de geschiedenis.”   
Rollin Beamish is een uitzonderlijke artiest die een enorme creatieve drang combineert met een gezegend intellect en een diepgaande bewogenheid voor zijn medemens. In de Nathalia Tsala Gallery in Ronse heeft u de kans om de werken van dichtbij te bewonderen. Daar kan u overigens ook enkele werken van de getalenteerde jonge Belgische artiest Rob Buelens bekijken. Zijn originele installaties zetten de menselijke samenwerking in een verrassend licht.   

Tekst: Joost Elet 



*


LA PEAU DE L'OURS



Bij ons bezoek was hier de kleine, maar bijzondere tentoonstelling 'All&Parts' te zien met keramisch werk van Abel JALLAIS en Diego Miguel MIRABELLA.

De eerste koppelt taal aan Marokkaanse mozaïeken, terwijl de tweede zich profileert met keramische sculpturen die schijnbaar ontleend zijn aan industriële vormen.

"With just a few pieces, like remains, Abel Jallais and Diego Miguel Mirabella suggest the existence of a primordial civilization of which our present would be an uchronia, a sort of paradoxical excavation field. It is no coincidence that the medium used is clay, a two-fold prime material, and that the human figure is absent. All that remains is what it leaves behind: material traces and existential questions."

Via deze link vindt U meer informatie (in woord en beeld) over de tentoonstelling.




Abel Jallais & Diego Miguel Mirabella




Morgen, donderdag 5 december volgt vernissage (18 - 21 uur) 
van de nieuwe show: 

« Semer » 


« Semer » zal de werken van beeldend kunstenares Cadine Navarro en textielkunstenares Elise Péroi voorstellen.









*


ROSSI CONTEMPORARY


tot 5 januari 2019



www.rossicontemporary.be










*

PLAGIARAMA

tot 15 december 2018

Emma Pollet & Anita De Laforêt








*




HOPSTREET GALLERY


tot 21 december 2018

PAUL CASAER

(invited by Eva Wittocx)

in
HOPSTREET WINDOW



© Paul Casaer



Het nieuwe werk dat Paul Casaer voor de vitrine van Hopstreet in het Rivoligebouw realiseert, vertrekt van de eigenschappen van de ruimte en de betekenissen die deze oproept. Het aanvankelijke uitstalraam, door de galerie later omgevormd tot kleine white-cube box, wordt door de kunstenaar opnieuw behandeld als vitrine die koopwaar aanprijst en voorbijgangers tot consumptie aanspoort. Het voorwerp van deze begeerte is inwisselbaar, ook al blijft de interactie dezelfde: er wordt getoond en gekeken, gelonkt en gegeerd, mogelijks bezweken. De kunstenaar prijst hier echter geen specifiek object maar focust op de dynamiek die de context genereert. In de vitrine presenteert hij enkel een schaalmodel van de vitrine zelf. Hij citeert de omgeving en verandert zo de betekenis. De spiegel die hij voorhoudt biedt geen volledig aansluitend beeld; hoewel de sculptuur amper afwijkt ontstaat er een verschuiving en commentaar op de context.

Eva Wittocx



*




ZARAH HUSSAIN



'grids and sub-grids'






Zarah Hussain, Water, 2018

42 pieces of cast resin, gesso plaster, paint, varnish
80 x 80 x 12 cm




Zarah Hussain
'Still' from Invisible Threads, 2018
54 Rhomboids
220 x 225 cm, unique + 1ap
© Natalie Kennedy



Zarah Hussains wiskundige aanleg en interesse in patronen wakkerde haar belangstelling aan voor geometrische vormen uit het oude Perzische rijk. Na haar universitaire opleiding in pers en media werkt ze vervolgens bij de Britse zender BBC. De training aan de ‘Prince’s School of Traditional Arts’ in Londen vormt echter de start van haar kunstenaarschap in 2004. Sinds deze hands on-opleiding heeft Hussain haar artistieke carrière spectaculair weten uit te bouwen met diverse tentoonstellingen en grootschalige publieke opdrachten.



De artistieke identiteit van Zarah Hussain situeert zich op het kruispunt van wetenschap en sacraliteit.

Haar oeuvre bestaat uit tekeningen, schilderijen, reliëfs, sculpturen, (licht)installaties en loopt uit in digitale toepassingen zoals apps. De creatie van kunstwerken wordt geschraagd door een breed onderzoek naar de essentie en de cultuurhistorische verwerking of recuperatie van de islamitische kunst. Momenteel richt ze haar aandacht op de textielproductie in Kasjmir en de relatie tussen weven en abstractie. Eenvoudig gesteld bestaat het basisprincipe om een lap stof te bekomen uit ketting- of scheringdraden die over de lengte van een raam gespannen zijn om in de breedte gekruist te worden door inslagdraden. Door die kruisingen ontstaat, vergelijkbaar met het knopen van tapijten, automatisch een grid- of rasterpatroon.



De onderliggende geometrische structuur boeit Hussain en al haar kunstwerken nodigen de toeschouwer uit om onbevangen van te genieten, maar eveneens om over een dieper liggende structuur te reflecteren. De zintuiglijk waarneembare wereld kan wetenschappelijk uitgedrukt worden in lengtes, oppervlakken en volumes of volgde in de westerse kunst de mimetische traditie om deze te beschrijven. Net als de islamitische kunst opteert de historische avant-garde eveneens voor een expressie waarin de representatie van de zichtbare wereld geen rol speelt. Gebaseerd op

 mathematische instructies met draai- en spiegelsymmetrieën creëert Hussain visuele formules die het universele uitdrukken. De repeterende ordeningen werken hypnotisch-contemplatief en suggereren vaak eindeloosheid. Hierbij haalt de kunstenares de vergelijking aan met DNA waarbij zich uit een

 enkele bron tal van zinvolle variaties ontvouwen.



Het complexe verschijnsel van het bestaan, van atomair niveau tot de hemelbaan van een planeet, wordt gevat in geometrie. Driedimensionele vierkanten, hexagonen en polygonen vormen veelal de basis. Door het oppervlak van facetten te voorzien die deels worden ingekleurd, wordt de ruimtelijke dimensie benadrukt. Zelden is er eenduidig centrum: deel en geheel gaan een wisselwerking aan waar een harmonie uit voortvloeit.


Dit allegorisch spel van vorm en kleur streeft weinig of geen verhalende betekenis na. Alles draait om de combinatie van waarden: primaire vormen of kleuren - hoe die zich tot elkaar verhouden en daarmee het idee van totaliteit oproepen. 

Stef Van Bellingen

*

Er wachten U vast nog andere ontdekkingen in RIVOLI...