Johan De Wit tussen iconografie en nostalgie bij Kristof De Clercq Gallery (Gent) en te velde...

WATERSCHOENEN signaleerde in november 2013 de aanwezigheid van Johan DE WIT tijdens de groepstentoonstelling 'Objects of affection' in Villa De Olmen. Binnen het kader van een eclectisch decor en een al even eclectisch artistiek menu zorgde hij voor een opvallende bijdrage, die ondermeer uit vederlichte (polyurethaan) meubelsculpturen 'met een flinke hoek af' bestond.

Het zag er allemaal bedrieglijk echt en tegelijk onwaarschijnlijk fout uit, waardoor onze aandacht constant op scherp stond. Doorbuigende 'planken', would-be boomstammen, wankele rekken, 'houten' paletten en 'fading-schilderijen' hielden elkaar gezelschap.
Bovendien presenteerde hij in het zolderkamertje een video op minimale schaal, maar met maximaal effect. Het meisje met het vogeltje op haar hand zagen we later terug tijdens het kunstenfestival in Watou (juli 2014).

Schaduwen (AS & MDB) op atelierbezoek bij Johan De Wit

Inmiddels hadden we hem ook aan het werk gezien in Loods 12 (april 2014), waar hij naast de vertrouwd aandoende sculpturen (nu in xps - geëxtrudeerd polystyreen) ook zijn 'Tipp-Ex'-drieluik presenteerde: een exemplaar van de kunstkrant 'De Witte Raaf' waarvan alle teksten en afbeeldingen met Tipp-Ex overschilderd zijn.

In augustus 2014 dook hij nog eens in Waterschoenen op naar aanleiding van de tentoonstelling 'Hoge Horizon - Bruegelland 21ste eeuw' in het Museum van Lier. Daar legde hij op zijn manier een link met de kunstgeschiedenis in de grote sculpturale installatie 'Grote kuis na - De Triomf van de Dood - van Pieter Bruegel de Oude'.

Atelierzicht Johan De Wit

In de aanloop naar de huidige tentoonstelling bij Kristof De Clercq (hij was hier al eens in 2012, samen met zijn kompaan Honoré d'Ô), zochten we hem op in zijn Gentse atelier.

Johan DE WIT (°1960) houdt niet van veel uitleg bij (zijn) kunst en al helemaal niet van hoogdravende teksten. Dat verbergt echter geenszins een gebrek aan visie en verbondenheid met beeldende kunst uit heden en verleden. Zijn iconografische kennis ter zake is niet te onderschatten. Maar ook het gevoelsmatige aspect, inclusief nostalgie, speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van zijn oeuvre. Tel daarbij gerust zijn liefde voor een aantal klassieke muziekstukken.

Johan De Wit @ Kristof De Clercq Gallery

In Loods 12 noemde ik hem reeds 'een volbloed romanticus die dat probeert te verbergen achter een stevige dosis vormelijkheid'. Dat laatste is zeker van tel voor zijn sculpturen. Maar neem nu dat minuscule filmpje in zijn huidige tentoonstelling. Twee jongetjes uit een lang vervlogen tijd (begin jaren '60 ?) spelen een schijnbaar geregisseerd tafereel binnen een kleine omheining.

Net als het meisje met het vogeltje is dit tafereel ontleend aan oude filmpjes uit het Huis van Alijn en door Johan De Wit bewerkt tot een korte 'loop', waardoor het tafereel eeuwigdurend herhaald wordt en de 'acteurs' zich bewegen binnen een eigen droomwereld.

Ik zie de beide filmpjes als symbool voor de kunstenaar als eeuwig spelend kind. Tegelijk bespeur ik heimwee naar zijn eigen jeugd.

Johan De Wit @ Kristof De Clercq Gallery

Ook in de iconografie van zijn eigen sculpturen speelt het gevoelsmatige een rol. Voor sommige werken ligt een spontane tekening van zijn zoontje aan de basis. Maar ook de meest vormelijke objecten ontstaan vanuit de schemerzone tussen rede en gevoel. Eens 'geboren' uit de fantasie of de inspiratie van de kunstenaar zijn ze puur zichzelf, niettemin met talloze aanknopingspunten tot interpretatie voor wie dat nodig acht. 

Bepaalde sculpturen presenteren zich als situaties die vragen oproepen... (wat is er gebeurd bij dat krukje? wat produceert dat buisje net boven de vloer?).

Sommige wandsculpturen zijn beeldende boodschappen, onleesbare woorden, zinnen of tekens waaraan de toeschouwer eigen betekenissen kan ontlenen, al zijn ook deze net zo goed in hun zuivere vormelijkheid te genieten.

Johan De Wit @ Kristof De Clercq Gallery

Johan DE WIT is, los van het gebruik van onconventionele middelen, een absolute vakman. Zijn ruime technische beslagenheid ontleent hij vooral aan zijn jarenlange ervaring die hij aanvankelijk in theatermiddens en later als decor- en tentoonstellingsbouwer voor musea opdeed. Bovendien stelt hij zijn vakmanschap regelmatig ten dienste van andere kunstenaars.

Sinds het midden van de jaren '80 dook hij op in het tentoonstellingscircuit. Door zijn variabele activiteiten was dat soms met tussenpozen. Maar de laatste jaren heeft hij de smaak van het eigen oeuvre duidelijk flink te pakken. Naast de huidige tentoonstelling in zijn huisgalerie en de aanwezigheid in de PASS-kunstroute mogen we hem dit jaar ook nog 'In den Bouw' (Kalken) verwachten.

Johan De Wit @ Kristof De Clercq Gallery

Wat denkt deze bezoeker... ?

Johan DE WIT 'schrijft' zijn wandsculpturen met het isolatiemateriaal XPS (of soms met MDF), nadien versterkt met hars en marmerpoeder.

Zijn werken hebben over het algemeen geen titel. Het staat de toeschouwer volkomen vrij een eigen interpretatie aan het werk te geven. Ik laat u de werken dan ook graag in de galerie ontdekken.

Voor u vertrekt, wil ik u toch nog op één (nogal afwijkend) werk in de kleine zaal wijzen. Een witte '(schoen)doos' (natuurlijk geen echte) staat in een doorschijnende plastic zak op de grond: eenvoud, soberheid en mysterie. Mij heeft dit werk bijzonder getroffen, mede omdat hier onlangs net boven op de muur een (enigszins vergelijkbaar) werk van zijn vriend Mario De Brabandere hing dat me net zo blij maakte.

GELUK kan toch verbazend EENVOUDIG zijn !

Johan De Wit, Untitled @ Kristof De Clercq Gallery

Johan De Wit

tot 14 juni 2015

bij

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

donderdag t.e.m. zondag: 14 - 18 uur

www.kristofdeclercq.com

Johan De Wit, Kapel @ PASS Kunstroute (FOTO: Jozef De Coninck)

Het kapelletje van Johan De Wit langs de PASS Kunstroute (Mullem, Huise, Wannegem en Lede).

INFO:

www.pass.be

www.facebook.com/PASSMULLEM

Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Honoré d'O met ManfreDu Schu (and you) bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

 

 Het was vorige zondag volop herfst in de moestuin voor de galerie van Kristof De Clercq.
Zijn groene trots lag er met een pad van verdorde en platgetrapte bladeren een beetje zielig bij. Maar ja, 'alles voor de kunst'!  Als Honoré d'O neerstrijkt met een project dat de grenzen van een doordeweekse galerie overstijgt, is het de hoogste tijd om de platgetreden paden te verlaten en het experimentele discours ten volle te steunen.
Voor Kristof De Clercq, die in zijn nog jonge carrière als galeriehouder toch al een eigen, zinnig parcours volgde, is dat uiteraard geen probleem.

De bezoekers kregen een stempel op de hand en werden dan vriendelijk verzocht om zich via de tuin een weg te banen tussen de monitoren in de 'VIBRATIONS OFf the Format' die Honoré d'O met de hulp van ManfreDu Schu en heel wat anderen gebouwd heeft.
Tuin en tentoonstellingsruimte zijn omgevormd tot een artistiek laboratorium waar zich de komende weken een work in progress zal afspelen volgens een vooraf opgesteld schema. Maar de ervaring begint al met een audiofragment in de doorgang vanaf de straat.
 

Momentopname uit

'VIBRATIONS OFf the Format'

@ Kristof De Clercq Gallery

 

 

 Kristof De Clercq Gallery kondigt het project als volgt aan:

 

VIBRATIONS OFf the Format / Honoré d'O stelt 'Nodigt Uit' tentoon

 

chain reaction on a libretto bij Honoré d'O

sound and image rescripted by

ManfreDu Schu and many others, waaronder jullie

 

 

"Voor zijn solotentoonstelling 'VIBRATIONS OFf' van 16 november tot 21 december werkt Honoré d'O samen met de Weense kunstenaar ManfreDu Schu. Samen nodigen ze zielsverwante kunstenaars, studenten, curatoren, dichters, museumdirecteurs, het publiek ... uit om op allerlei manieren te reageren op het script en de vastgelegde thema's. De deur voor het toeval en het onverwachte staat open. De aandacht voor het gewone inspireert het moment." 

 

Detail uit 'VIBRATIONS OFf the Format' @ Kristof De Clercq Gallery

 

 

 Dat script (het menu), de dagelijkse productie, de interventies en de creatiemomenten kan de bezoeker raadplegen op

 

vibrationsoff.tumblr.com

 

Tijdens dit project worden de galerie- en atelierfunctie voortdurend tegenover elkaar uitgespeeld. De ruimte krijgt, zoals we reeds in het begin suggereerden, een 'artistieke laboratoriumfunctie'. De grens tussen leven en kunst wordt opgeheven.

 

"Zo zal er zich gedurende de hele tentoonstellingsperiode in de galerie één continue plastische activiteit in een kettingreactie van kruisbestuiving ontplooien".

 

Welkom in de grot van Plato en andere schaduwwerelden of ...welke realiteit is echter dan de andere... ?

 

Bent u er klaar voor ?

 

Momentopname uit

'VIBRATIONS OFf the Format'

@ Kristof De Clercq Gallery

 

 

 Tot 21 december 2014

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

 

woensdag t.e.m. zondag: 14 - 18 uur

en na afspraak

 

www.kristofdeclercq.com

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Mario De Brabandere bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Tussen de grote, drukke schilderijen (1989) van Mario DE BRABANDERE in de zomertentoonstelling 'Biënnale van de schilderkunst 2014' (nog tot 12 oktober) in het Raveelmuseum (maar ook in Museum van Deinze en MDD Deurle) en de huidige tentoonstelling bij Kristof De Clercq Gallery ligt een immense wereld van verschil. In het Raveelmuseum zitten overigens ook kleine werken die de evolutie al illustreren.

Sinds 2008 volgt Waterschoenen het werk en het tentoonstellingsparcours van Mario De Brabandere op de voet en ontdekten we een wereld van strak afgemeten composities.

Ik omschreef het hier al eens als volgt:

"Zijn compositorisch vermogen als tekenaar of beeldhouwer, zijn onvoorstelbare inventiviteit met de meest elementaire of onverwachte materialen en zijn gevoel voor uitgepuurde accrochages, maken van zijn tentoonstellingen telkens weer een fijnproeversmenu".

Mario De Brabandere,

 Zonder titel (2x), 2014, lakverf op paneel, 20 x 45 cm

Zonder titel, 2006, hout, 87,5 x 36 x 4 cm

 We zagen het werk sinds 2008 evolueren van stillevens en architecturale elementen in een strak afgemeten realisme dat aan Morandi of Brusselmans gerelateerd kon worden (dixit Jan Hoet) naar een steeds meer abstracte afweging van pure vormen en schijnbaar banale, gevonden voorwerpen en materialen.

Zijn tweedimensionale linoleumsculptuur (Zonder titel, 2014) (vergeef me de tegenspraak in de omschrijving) doet me denken aan René Heyvaert en zijn werken in toile cirée.

Ik zie het werk van Mario De Brabandere als een mix van poëtisch minimalisme, geometrische abstractie en arte povera, gemaakt vanuit een eerlijke en weloverwogen zoektocht naar evenwicht tussen vorm, kleur en compositie.

Een wandeling op Waterschoenen langs het parcours van Mario De Brabandere zal u ongetwijfeld voorbereiden op een bezoek aan de huidige tentoonstelling:

2008 MDB bij De Ziener - MDB bij Ergo Pers ; 2010 MDB met nieuwe werk bij De Ziener - MDB bij 'Werken in gesprek' in Villa De Olmen ; 2011 MDB in Van Stof tot Asse ; 2012 MDB en Frank Van Hiel in De Ziener ; 2013 MDB bij Prestige 2 in Gent - MDB en Kathleen Huys in D'Apostrof ; 2014 Biënnale van de Schilderkunst (MDB in het Raveelmuseum)

Maar probeer u daarna toch onbevangen in de beeldende wereld van deze kunstenaar te begeven.

 Mario De Brabandere,

Zonder titel, 2014, plastic, potlood en papier, 36,5 x 26,5 x 5,5 cm

Mario De Brabandere

tot 26 oktober 2014

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

woensdag t.e.m. zondag: 14 - 18 uur

en na afspraak

www.kristofdeclercq.com

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Peter Morrens bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

 Kristof De Clercq Gallery, een groene oase in het

centrum van Gent

Galeriehouder Kristof De Clercq heeft niet alleen voeling met het nationale en internationale kunstgebeuren, maar beschikt bovendien over groene vingers. Pal voor de galerie ligt een weelderige groententuin, een verademing midden in de stad.

Maar het is hier nog geen komkommertijd, want in de galerie heeft Peter MORRENS een heus tekenkundig laboratorium ontplooid. Het project 'COVERS' dat hij samen met de galerie en uitgeverij Posture Editions uitwerkte, resulteerde in de huidige totaalinstallatie en een lijvig boek in de serie 'Posture Editions'.

 © Peter Morrens, Kabinet (detail)

De gewone ingang van de galerie is verlegd naar de kleinere achterste ruimte. De ramen van de grote ruimte zijn witgekalkt en tussen de twee kamers bevindt zich een half openstaande deur met daarachter de boodschap 'Stilte a.u.b.'. Maar die boodschap is eigenlijk niet nodig, vermits je als bezoeker onmiddellijk in de ban bent van deze uitgebreide presentatie en je ongetwijfeld meteen je ogen de kost geeft om een en ander in detail te bekijken.

Eerst leidt Peter Morrens je echter binnen in het 'voorgeborchte' van zijn artistieke wereld. Het  kabinet (de kleine ruimte) lijkt te fungeren als een voorlopig archief. Onlangs heeft Morrens zijn atelier en archief vanuit Lier naar Antwerpen verhuisd. Daarbij heeft hij heel wat vroeger materiaal opnieuw ontdekt.

 Hij lijkt ons in dit 'kabinet' te willen voorbereiden op wat komen gaat en geeft ons meteen een belangrijke boodschap mee:

'SOME IMAGES

 YOU WILL SEE MAY BE

ARE NOT REASSURING

and CAN LEAVE 

       TRACES'

U bent gewaarschuwd, maar misschien kunt u straks toch met een gerust hart op weg naar de grote zaal op zoek naar 'THE CLOSE-UP INTIMACY'.

 © Peter Morrens

In de grote ruimte wordt de adem je aanvankelijk benomen door de immense hoeveelheid tekeningen. Laat je zintuigen even wennen aan de tinten van grijs, wit en zwart (al zal die kleurtoets in het midden u ongetwijfeld niet ontgaan).

In functie van dit project heeft Peter Morrens de voorbije vijf maanden 180 tekeningen op A3-formaat gerealiseerd. Het zijn stuk voor stuk HERTEKENDE versies in houtskool en grafiet van vroeger beeldmateriaal, ontleend aan zijn eigen oudere tekeningen of divers bronnenmateriaal, notities, teksten, foto's,...

In die hertekening speelt de relatie tussen heden en verleden en dat vertaalt zich in het uitzicht van de beelden. Er zit RUIS op de tekeningen. Het oppervlak is geschuurd, gekrast, wazig,... als in een aangetast geheugen.

Het gaat hier dus duidelijk over de invloed van de tijd die de herinnering beïnvloedt. Morrens verweeft heden en verleden. Hij maakt 'covers' van zijn eigen oorspronkelijke beelden. Dat levert ongetwijfeld 'vertekeningen' op.

Kaft Posture Editions Nr. 10

De tekeningen zijn op ware grootte in het boek van Poster Editions opgenomen.

Naast de 180 tekeningen bevat het boek ook een tweetalig gedicht van de Nederlandse dichter en kunstenaar Maria Barnas en een beschouwende tekst van de kunsthistoricus en criticus Ed Krcma (University College, Ierland). 

Onder de titel 'Doen, ontdoen, overdoen' wordt het werk Peter Morrens onderzocht in functie van herbevraging, herhaling, twijfel, hertekening binnen de evolutie van de kunstenaar doorheen de tijd.

Het boek ligt ter inzage in de galerie.

De tekeningen van Morrens getuigen van dubbele krachten: beschouwend en manisch, gedetailleerd en 'onaf', klaar en (on)duidelijk...

Peter Morrens opereert onder verschillende namen. Als POINT BLANK PRESS plukt hij woorden en zinnen uit zijn visuele en auditieve leefomgeving. In die hoedanigheid is hij de ontvanger van boodschappen die hij noteert in een nerveus, maar duidelijk handschrift. Maar ook daarin deinst hij niet terug voor dubbele, gemanipuleerde boodschappen...

IK ZAL EENS

GOED  komen

LACHEN  met UW

EXPO SITIE

© Peter Morrens, Selectie uit 'Covers'

 

Peter Morrens

tot 22 juni 2014

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

vrijdag-zaterdag-zondag: 15 - 18 uur

Zondag 22 juni tijdens GENT MATINEE zijn alle deelnemende galeries open van 11-18 uur.

www.kristofdeclercq.com

www.posture-editions.com

www.petermorrens.com 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Anna Dops en Awoiska van der Molen bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Bij Kristof De Clercq Gallery in Gent (Tichelrei 82) maken tot 27 april 2014 Anna DOPS (°1962) en Awoiska VAN DER MOLEN (°1972) de dienst uit, waarmee de galeriehouder alweer een eigen, zinnige keuze laat zien waarin fotografie de hoofdrol speelt, maar ook tekening en collage een niet onbelangrijk aandeel leveren.

 Anna Dops, Untitled, 2013, fuujiflex on diasec, 

150 x 100 cm

Bij Anna DOPS is die multi-aanpak zelfs richtinggevend. Haar werk laat zich niet vastpinnen op één onderwerp of discipline. Tekening en collage als vingeroefening of één groot geheel, want ook in de foto's focust ze dikwijls op de collagetechniek of zoomt ze zo dicht op haar onderwerp in dat de basisrealiteit onderdrukt of zelfs behoorlijk irreëel wordt. Bovenstaande foto is eigenlijk atypisch in het tentoongestelde werk en vormt zo een letterlijk lichtpunt.

It's a strange, strange world we live in, Master Jack...

 Awoiska van der Molen, # 245 - 18, 2010, zilver gelatine print op aluminium, 

116 x 140 cm, oplage 5, 50 x 60 cm

Awoiska VAN DER MOLEN richt zich in haar fotografie op het landschap. Dat zou bijzonder banaal kunnen zijn, ware het niet dat ze focust op onverwachte aspecten en daarbij het licht als hoofdingrediënt van de fotografie wel heel bewust onderdrukt (in die mate dat zelfs Dirk Braeckman er stil zou van worden).

Het woord 'landschap' is in haar werk overigens een zeer rekbaar begrip, want ook zij kiest dikwijls voor een 'zoomfunctie' waardoor de gerepresenteerde omgeving sterk gaat abstraheren.

www.kristofdeclercq.com

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Evi Vingerling bij Kristof De Clercq (Gent)

 

 De schilderijen waarmee Evi VINGERLING (NL, 1979) de sobere, witte, luchtige ruimte van Galerie Kristof De Clercq inpalmt, zijn dermate subtiel dat je sommige ervan in eerste instantie als (bijna) monochroom ervaart, terwijl andere meer in het oog springende florale en landschappelijke elementen lijken te bevatten.

Dat ene grote doek met een zwart, levendig beeld in een egaal gele omgeving (zie foto hierna) is een 'buitenbeentje' en kan zich in de zijruimte  ten volle uitleven, zonder de meestal stillere of intiemere werken in de grote zaal te onderdrukken.
 

 

Evi Vingerling, Z.T., 2013, acryl op canvas, 230x180cm

 

 

 Wie de werken dichterbij gaat bekijken, ontdekt een ongewoon eenvoudige, bijna mechanische en ongetwijfeld snelle manier van schilderen in zeer dunne verflagen. Vreemd genoeg lijken alle vragen over voor- en achtergrond hier meestal overbodig. Zijn deze schilderijen letterlijk gelaagd gemaakt of het resultaat van een gelijkmatige vlakverdeling?

Er is in elk geval telkens slechts sprake van twee dialogerende beeldniveaus.

Deze schilderijen geven alleszins een totaalbeeld en focussen slechts uitzonderlijk op een in het oog springende afbeelding, zoals in die geel-zwarte of de zwart-roze.

Sterk contrasterende of zacht dialogerende vormen en kleuren wisselen elkaar af in een wereld die elke overbodigheid achterwege laat: essentiële schilderkunst.

 

 

Evi Vingerling, zaalzicht @ Kristof De Clercq Gallery, Gent, 2013

 

 

Evi Vingerling

 

tot 22 december 2013

 

bij

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

 

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur

 

www.kristofdeclercq.com

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Thomas Müller bij Galerie Kristof De Clercq (Gent)

 

In het midden van de jaren '90 schakelde de Duitse kunstenaar Thomas MÜLLER (°1959) over van schilderen naar tekenen.
In 2012 was hij vertegenwoordigd in de openingstentoonstelling '(It) Works on Paper' bij Kristof De Clercq Gallery.
Nu is hij dus terug met een individuele presentatie (overigens zijn eerste in België), waarin naast kleine tekeningen, gepresenteerd in een soort dambordpatroon, ook enkele oudere, 'wollige' werken (in de kleine galerieruimte) en bovendien een aantal zeer grote tekeningen die allemaal samen blijk geven van het onuitputtelijke tekenplezier van deze kunstenaar.

 

 

Thomas Müller, Z.T., 2005 - 2013, diverse technieken op papier, 29,7 x 21 cm

Courtesy Kristof De Clercq Gallery, Gent

 

 De ophanging van de kleine werken in horizontale, evenwijdige banen met ruimte voor invulling maakt wezenlijk deel uit van het proces. Die 'invulling' kan perfect in de hoofden van de toeschouwers plaatsvinden, voortbordurend op de gepresenteerde tekeningen.

Sommige bladen zitten zo boordevol getekend dat ze behoefte hebben aan wat openheid rondom zich of een tegenhanger die een ode aan de leegte lijkt.

 

Slechts af en toe krijg je de indruk dat een herkenbare realiteit weergegeven wordt, maar meestal is een tekening 'gewoon' een tekening, samengesteld met lijnen, vlakken en eventueel wat kleur.

 

Achter elk van deze werken schuilt slechts één bekommernis: een tekening creëren met de meest elementaire middelen. Soms resulteert dat in een minutieus uitgewerkt geheel. Een andere keer volstaan enkele minuscule lijnen en een streepje kleur.

 

Thomas Müller, Z.T., 29,7 x 21 cm

Courtesy Kristof De Clercq Gallery, Gent

 

In de openingstentoonstelling van vorig jaar (zie foto daar) hing onder andere een kleine, paarse lijntekening. Vandaag keert datzelfde procedé in groot formaat terug (zie foto hieronder). Met behulp van een mal, die telkens heel lichtjes verschoven wordt, zet Thomas Müller honderden lijnen in kleurpotlood naast elkaar. Het resultaat van deze quasi eindeloze oefening is alvast indrukwekkend.

 

 Thomas Müller, Zonder titel, kleurpotlood (op Fabriano papier), 2013,

196 x 140 cm

Courtesy Kristof De Clercq Gallery, Gent

 

 In de grote, groene tekening aan de overkant laat hij zich blijkbaar uit de losse pols, maar geconcentreerd gaan, met olieverftubes rechtstreeks op het blad.

 

Alle technieken zijn goed voor hem, alleen of gecombineerd: potlood, kleurpotlood, inkt, balpen, verf,...

Gekoppeld aan de herhaling van lijnen en vormen creëert hij nieuwe structuren die zich soms organisch, dan wel als evoluerende of gesloten ruimtes presenteren.

 

Elke tekening is wat ze is en wil zich ook niet beter voordoen dan ze is. Voor Thomas Müller is de tekening echter geen schets, maar 'the real stuff'.

 

Thomas Müller

tot 27 oktober 2013

bij

 

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

 

vrijdag - zaterdag - zondag: 15 - 18 uur

 

www.kristofdeclercq.com

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Ronald Noorman en Brigitte Stahl bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Sinds de start van zijn galerie in mei 2012 is Kristof De Clercq aan de zesde tentoonstelling toe.
WATERSCHOENEN was er de allereerste keer bij en besprak ook al 'Klaas Kloosterboer' en 'Vicken Parsons'.

Met de komst van Ronald NOORMAN (°1951) legt hij opnieuw de link naar de openingstentoonstelling. De combinatie met het sculpturale werk van Brigitte STAHL (°1964) zorgt voor een verrassende, maar evenwichtige tentoonstelling.

De naam Ronald NOORMAN dook in deze blog voor het eerst op tijdens een kennismaking met ERGO PERS. Ronald Ergo en Ronald Noorman werkten reeds meermaals samen voor de uitgave van kunstenaarsboeken. Het meest recente resultaat is 'Krijtdiertjes' met poëzie van Wislawa Szymborska (Nobelprijs literatuur 1996) en lithografieën van Noorman. Het boek verwelkomt ons in de galerie.

Wislawa Szymborska, Krijtdiertjes, met litho's van Ronald Noorman,

Ergo Pers, 2012

 

Maar natuurlijk komen we voor het werk in de tentoonstelling.

 

Ronald NOORMAN geeft zijn presentatie de titel 'Aangloeien' mee, verwijzend naar het proces waarbij je als toeschouwer langzaam notie neemt van het gepresenteerde en waarbij gevoelens, gedachten of vaststellingen mondjesmaat en soms lang na je bezoek in je hoofd op hun plaats vallen.

In hoofde van de kunstenaar is het een gelijkaardig principe dat het tekenen pas op gang zet na een rijpingsproces, voorverwarmend als een dieselmotor.

 

Ronald Noorman, z.t. , 14,8 x 21 cm, 4 x houtskool en pastel,

1 x gouache en pastel, 3 x 2012 en 2 x 2011

 

 

Het lijkt verleidelijk om in de tekeningen van Ronald Noorman naar landschappelijke verwijzingen te zoeken. Toch is het hem veel meer te doen om abstractie, die echter wel een hoogst poëtische kracht uitstraalt.

Noorman is een tekenaar pur sang, die met elementaire middelen als houtskool, pastel of gouache een 'verstreepte', soms doolhofachtige drukke (tegelijk schrale en overvolle) picturale wereld schept.

 

De wisselende presentatie tussen de beide kunstenaars werkt bijzonder verfrissend en bevruchtend.

 

Met als basis een ruim opleidingsniveau, dat zich beweegt tussen schilderkunst, design, grafiek en beeldhouwkunst, pakt Brigitte STAHL hier toch vooral uit met assemblages.

 

 

Brigitte Stahl, z.t., 110,5 x 11,5 x 18 cm,

metaal, hout stof, 2013

 

 

Haar geassembleerde sculpturen hebben allemaal een leven in andere, utilitaire vormen achter de rug, gaande van kleine metalen of houten voorwerpen als bellen, draaiknoppen, spoelen,... over kleerkasten, bedden of schouwklokken,...

 

Haar nieuwe samenstellingen lijken nu eens speels, dan weer met rechtlijnige ernst overgoten, maar getuigen telkens weer van een perfecte afweging van vormen en materialen. 'Compositie' heet dat en daarin is Brigitte Stahl meesterlijk, temeer daar ze durft te combineren op een manier die je niet steeds verwacht. Zij beweegt zich blijkbaar moeiteloos op de evenwichtsbalk tussen deconstructie en reconstructie.

 

 

Brigitte Sthal, z.t., 211 x 74 x 36 cm, hout, scharnieren, 3-delig, 2012/13 (l)

Ronald Noorman, z.t., 15 x 51 cm, gouache, 2012

Brigitte Stahl, z.t. 37 x 10,5 x 12 cm, metaal, plastic, 2013 (r)

 

 

Maar naast die kleinere of grote constructies gaat ze ook op onnavolgbare wijze om met gesneden en geplooid papier dat ze achter glas zowel een picturale als sculpturale dimensie geeft. Dat levert hier zonder uitzondering pareltjes op (die we U graag ter plekke laten ontdekken).

 

 

Ronald NOORMAN & Brigitte STAHL

 

tot 30 juni 2013

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

 

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur

 

 

www.kristofdeclercq.com

 

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 



Vicken Parsons bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Aankomen in de galerie van Kristof De Clercq is telkens een verademing. Je laat de stad met het drukke verkeer achterwege, stapt onder het gebouw door en komt op een binnenkoer met moestuin terecht. Zelfs in zijn winterse gedaante is het groen nog voldoende weelderig om je een 'boost' natuur mee te geven voor je de cleane, witte galerieruimte binnenstapt.
De grens tussen natuur en cultuur is hier scherp getrokken, maar tegelijk onbestaande vermits binnen en buiten slechts door grote schuiframen van elkaar gescheiden worden.

Toch sta je meteen in een andere wereld, zeker in de huidige tentoonstelling van Vicken PARSONS (°1952) (echtgenote van beeldhouwer Antony Gormley, winnaar van de Turner Prize in 1984 en die  van 24 februari tot 5 mei 2013 tentoonstelt in het Middelheim Museum te Antwerpen) 

Vicken Parsons, Untitled, 2012, Oil on board, 26 x 32 cm

Courtesy Kristof De Clercq Gallery

 

 

De eerste indruk is er een van enorme soberheid. Je ziet horizontaal opgehangen reeksen van kleine schilderijen als doorkijkjes in die grote witte wanden. Enig lijnenspel en een meestal sober koloriet laat zich reeds opmerken, maar het is duidelijk dat je dichterbij moet voor een nadere kennismaking.

 

Geen mens te zien in deze tentoonstelling... en dan bedoel ik in de werken. Vicken Parsons is duidelijk bezeten door lijnen, vlakken, openingen, hoeken,... van de elementaire architectuur.

Toen we daarstraks van op enige afstand al een sober koloriet meenden te ontwaren, worden we nu geconfronteerd met summiere picturale aanduidingen in een dermate ingehouden materiaalgebruik dat het woord 'sober' zelfs nog barok aandoet. 

 

 

Vicken Parsons, Untitled, 2005, Oil on board, 20 x 20 cm

Courtesy Kristof De Clercq Gallery

 

Op haar paneeltjes in multiplex brengt Parsons sterk verdunde lagen olieverf aan. Het lijkt er op dat enkel hoeken een extra benadrukking verdienen in de vorm van een donkere aflijning of een schaduw, maar dieptewerking en vervlakking kunnen ook met het grootste gemak door elkaar lopen.

 

Wat me bijzonder aanspreekt is de verhouding tussen de kleine formaten en de grote ruimte van de galerie enerzijds, maar ook de relatie met de onvermoede omvang van de in beeld gebrachte ruimtes.

 

In de kleine zaal ligt de nadruk op het driedimensionale in enkele 'architecturale' sculpturen, als waren het maquettes voor stadsplanning.

Vicken Parsons, Untitled, 2012, painted steel on board

Courtesy Kristof De Clercq Gallery

 

 

 De vanzelfsprekende en perfecte 'onafheid' die dit hele oeuvre uitstraalt is buitengewoon belangrijk voor de waarheidsgetrouwheid ervan. Zo tastbaar en toch 'beyond reality' !



Vicken Parsons

tot 10 maart 2013
in

Kristof De Clercq Gallery
Tichelrei 82
9000 GENT

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur


www.kristofdeclercq.com

 

 © Artspotter voor WATERSCHOENEN