BUITEN DE LIJNEN met Isa D'hondt, Wannes Lecompte, Anne Marie Finné en Johan Tahon bij Galerie budA in Asse

 Galerie budA start het nieuwe tentoonstellingsseizoen met een mooie mix rond een uitgangspunt dat tekenend is voor het actuele kunstgebeuren. Want wat is actuele kunst anders dan denken en kleuren BUITEN DE LIJNEN ?
Noem het afwijken van het 'normale', het 'rechtlijnige' of de 'hokjesmentaliteit'. Kunst, in casu actuele beeldende kunst biedt het vermogen om tegen de stroom in te zwemmen en een eigen taal en verhaal te ontwikkelen.

Met vier kunstenaars die elk op hun manier buiten de lijntjes kleuren, biedt galerie budA een gediversifieerd beeld in een sobere presentatie.

Isa D'hondt, Zonder titel, acryl op doek, 50 x 60 cm, 2014

Isa D'HONDT, die ik een paar jaar geleden voor het eerst ontmoette in haar atelier bij Nucleo (Gent), dook reeds vorig jaar op in galerie budA. Toen al richtte ze in haar schilderijen haar aandacht op architectonische denkruimtes, die ze tot de essentie ontleedde.

De bespreking van die tentoonstelling in Waterschoenen zal u ongetwijfeld inzicht bezorgen in haar beeldende wereld.

In het nieuwe werk worden de ruimtelijke objecten nog veel meer geabstraheerd tot lineaire constructies met een ruimtelijke 'illusie'.

 

Wannes Lecompte, Dat kan ik niet maken,

olie op doek, 135 x 75 cm, 2012

 Ook Wannes LECOMPTE is geen onbekende voor Waterschoenen (links in 2012, 2012, 2013, 2014, 2014). In tegenstelling tot de strak geregisseerde wereld van Isa D'hondt communiceert hij via een patroon van 'wild' neergezette kleurvlakken die elkaars grenzen schaamteloos overschrijden en 'twijfelende' lijnen.

Bij hem lijkt er ook geen verwijzing naar een waarneembare werkelijkheid aanwezig. Hij schildert louter schilderijen, meestal met olieverf op doek. Ze heten gewoon 'Zonder titel', maar toch pakt hij soms onverwacht uit zoals met 'Dat kan ik niet maken' (2012) (hangt op de bovenverdieping), waarin hij stukken linnen over elkaar geplakt heeft. Ik laat de betekenis van de titel graag aan uw interpretatie over.

Anne Marie Finné, Red 1-2-3, rood potlood op papier, elk 36 x 27 cm, 2011

 

 Anne Marie FINNÉ maakt tekeningen met carbon of (kleur)potlood. Ze heten 'Red', 'White' of 'Black'. Ze bedekken het hele vlak van de drager of tonen 'zwevende' groeivormen.

Pas wanneer we dichterbij komen, ontdekken we een wereld van fijne lijntjes die samen voor meer of minder densiteit in de kleur en het oppervlak zorgen.

 De absolute uitdaging van het beeldend vermogen zit in het gebruik van wit carbon op een wit blad. Ook van de kijker wordt in dat geval extra aandacht gevraagd.

(Ik moet in dit verband ook denken aan de carbontekeningen van Hedwig Brouckaert of de tekeningen van Johan Dewilde )

Johan Tahon, Study of Self (stream), geglazuurde keramiek, 18 x 23 x 37 cm, 2014

& Zonder titel, tekening gemengde techniek op papier, 36,5 x 49 cm, 2013

 

Als kers op de taart zijn er twee keramische sculpturen en een tekening van gastkunstenaar Johan TAHON, die de tentoonstellingsruimte aan de straatkant voor zich alleen krijgt: een wederzijds eerbetoon...

 

 BUITEN DE LIJNEN

tot 26 oktober 2014

in

galerie budA

Buda 14/16

1730 ASSE

zaterdag en zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.budart.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



KUNST NA '68 in het S.M.A.K. : de 'remake' van 1980

Sinds midden september loopt in het S.M.A.K. de tentoonstelling:

COLLECTIEONDERZOEK III: KUNST IN EUROPA NA '68

Sinds verschillende jaren onderzoekt het museum de eigen collectie. In 2010 resulteerde een eerste collectieonderzoek (I) in de tentoonstelling 'Inside Installations' en in 2013 waren we met Waterschoenen getuige van het tweede collectieonderzoek (II) dat gepresenteerd werd als 'Museum for a Small City' en waarbij Richard Venlet optrad als curator en scenograaf.

Ook bij de huidige 'remake' van Kunst in Europa na '68 staat Richard Venlet in voor de vormgeving. Daarbij verwijst hij naar de oorspronkelijke opbouw uit 1980 en refereert hij in de passages tussen kamers naar de kleurstroken die Daniel Buren toen gebruikte.

Natuurlijk is deze tentoonstelling geen echte remake van de historische tentoonstelling waarmee Jan Hoet de stad Gent en zijn jonge museum op de nationale en internationale kaart van de actuele kunst zette. Deze tentoonstelling ging door in het toenmalige Museum voor Hedendaagse Kunst (in de achterbouw van het Museum voor Schone Kunsten) en in de Sint-Pieters Abdij.

Een aantal sleutelwerken van toen worden samengebracht of worden vermeld in het documentaire deel van de tentoonstelling. Bijzondere aandacht gaat ook naar het groeiproces van de oorspronkelijke tentoonstelling en het belang voor de collectie van het huidige S.M.A.K., vermits toen tien basiswerken verworven werden.

U krijgt dat in het tentoonstellingsparcours allemaal haarfijn uitgelegd.

Luciano Fabro, Bacinelle (Iconografia), 1975,

tafel 75 x 100 x 800 cm schalen 8 x 55 cm, hout, glas, linnen, water

Art&Language, Picasso's Guernica in the Style of Jackson Pollock,

356,5 x 790,5 cm, olieverf op doek 

Wat ongetwijfeld mee bedoeld was als hommage aan Jan Hoet bij leven en welzijn, heeft door zijn dood begin dit jaar een postuum, maar daarom niet minder belangrijk karakter gekregen.

Met zijn 'Kunst in Europa na '68' wilde Jan Hoet een Europees antwoord bieden op wat hij zelf het imperialisme van de Amerikaanse kunst noemde.

Arte Povera, Conceptuele kunst, Land art en Persoonlijke Mythologieën moesten in het Europese antwoord belicht worden.

In de aanloop naar 1980 inviteerde hij enkele specialisten, die samen met hem het programma zouden samenstellen: Karel Geirlandt (voorvechter van de actuele kunst in Gent via de 'Vereniging', de huidige 'Vrienden van het S.M.A.K.' en op dat ogenblik directeur van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, het huidige BOZAR) ; Johannes Cladders (directeur van het Museum voor Actuele Kunst in Mönchengladbach en 'voorvechter' van Joseph Beuys in Duitsland) ; Germano Celant (Italiaans criticus en curator, naamgever van de arte povera) ; Piet Van Daalen (curator van het Zeeuws Museum in Middelburg) ; Sandy Nairne (toen curator van de Tate Gallery in Londen).

Jannis Kounellis, Senza titolo, 1980,

260 x 66 x 35 cm, natuursteen, palet, sporen van vuurhaard 

Het comité van specialisten selecteerde 15 kunstenaars die op hun beurt een andere kunstenaar mochten aanduiden. Uiteindelijk verschenen 28 namen op de deelnemerslijst van de oorspronkelijke tentoonstelling:

Art & Language, Beuys, Boltanski, Broodthaers, Brouwn, Buren, Burgin, Cragg, Darboven, Dibbets, Dimitrijevic, Fabro, Feldmann, Flanagan, Gilbert & George, Haacke, Knoebel, Kounellis, Long, Merz, Panamarenko, Paolini, Anne & Patrick Poirier, Schum, Red Krayola, Van Elk, Vilmouth, Zorio.  

 Ger Van Elk, The Symmetry of Diplomacy II - Peking, 1972

2x (65 x 65 cm), 2 geretoucheerde kleurenfoto's

Binnengaan in de tentoonstelling doen we, net als in 1980 in het museum aan de overkant van de straat, tussen de palmbomen. Niet alleen de 'geest' van Broodthaers waart hier rond. De verbinding tussen buiten en binnen die indertijd door het ellenlange doek van Buren gerealiseerd werd, was hier praktisch niet mogelijk, maar wordt in het documentaire gedeelte geëvoceerd.

Straks worden we begroet door de jonge Jan Hoet die, met het verbale vuur dat hem eigen was, het opzet van toen uitlegt.

Dan begint een wandeling langs werken die mee de kern van de huidige museumcollectie vormen. Verschillende stukken zijn de voorbije jaren nog wel in beeld verschenen in andere tentoonstellingen. Laat u verrassen !

 Dit tussentijds onderzoek naar de collectie, binnen het tentoonstellingsbeleid van 35 jaar geleden waaruit ze gedeeltelijk groeide, is een belangrijke stap. Op termijn zal de kijk op de collectie wellicht verder evolueren. De geschiedenis zal over 50 of 100 jaar ongetwijfeld voor andere aandachtspunten zorgen. Kunstenaars zullen in de achtergrond verdwijnen terwijl anderen in de kijker zullen geplaatst worden.

Het sleutelwerk in deze blijft zeker 'About two artists' (1976) van Braco Dimitrijevic.

 

 Notitieboekje van Jan Hoet

Collectieonderzoek III

Kunst in Europa na '68

tot 15 maart 2015

in het

S.M.A.K.

Citadelpark

9000 GENT

dinsdag tot zondag: 10 - 18 uur

www.smak.be

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Mario De Brabandere bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Tussen de grote, drukke schilderijen (1989) van Mario DE BRABANDERE in de zomertentoonstelling 'Biënnale van de schilderkunst 2014' (nog tot 12 oktober) in het Raveelmuseum (maar ook in Museum van Deinze en MDD Deurle) en de huidige tentoonstelling bij Kristof De Clercq Gallery ligt een immense wereld van verschil. In het Raveelmuseum zitten overigens ook kleine werken die de evolutie al illustreren.

Sinds 2008 volgt Waterschoenen het werk en het tentoonstellingsparcours van Mario De Brabandere op de voet en ontdekten we een wereld van strak afgemeten composities.

Ik omschreef het hier al eens als volgt:

"Zijn compositorisch vermogen als tekenaar of beeldhouwer, zijn onvoorstelbare inventiviteit met de meest elementaire of onverwachte materialen en zijn gevoel voor uitgepuurde accrochages, maken van zijn tentoonstellingen telkens weer een fijnproeversmenu".

Mario De Brabandere,

 Zonder titel (2x), 2014, lakverf op paneel, 20 x 45 cm

Zonder titel, 2006, hout, 87,5 x 36 x 4 cm

 We zagen het werk sinds 2008 evolueren van stillevens en architecturale elementen in een strak afgemeten realisme dat aan Morandi of Brusselmans gerelateerd kon worden (dixit Jan Hoet) naar een steeds meer abstracte afweging van pure vormen en schijnbaar banale, gevonden voorwerpen en materialen.

Zijn tweedimensionale linoleumsculptuur (Zonder titel, 2014) (vergeef me de tegenspraak in de omschrijving) doet me denken aan René Heyvaert en zijn werken in toile cirée.

Ik zie het werk van Mario De Brabandere als een mix van poëtisch minimalisme, geometrische abstractie en arte povera, gemaakt vanuit een eerlijke en weloverwogen zoektocht naar evenwicht tussen vorm, kleur en compositie.

Een wandeling op Waterschoenen langs het parcours van Mario De Brabandere zal u ongetwijfeld voorbereiden op een bezoek aan de huidige tentoonstelling:

2008 MDB bij De Ziener - MDB bij Ergo Pers ; 2010 MDB met nieuwe werk bij De Ziener - MDB bij 'Werken in gesprek' in Villa De Olmen ; 2011 MDB in Van Stof tot Asse ; 2012 MDB en Frank Van Hiel in De Ziener ; 2013 MDB bij Prestige 2 in Gent - MDB en Kathleen Huys in D'Apostrof ; 2014 Biënnale van de Schilderkunst (MDB in het Raveelmuseum)

Maar probeer u daarna toch onbevangen in de beeldende wereld van deze kunstenaar te begeven.

 Mario De Brabandere,

Zonder titel, 2014, plastic, potlood en papier, 36,5 x 26,5 x 5,5 cm

Mario De Brabandere

tot 26 oktober 2014

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

woensdag t.e.m. zondag: 14 - 18 uur

en na afspraak

www.kristofdeclercq.com

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Marc Van Cauwenbergh bij Huize Bonaventura (Gent)

Christine Adam stelt sinds 2006 haar 'sprookjeshuis' in het Gentse Sint-Elizabethbegijnhof vier keer per jaar open voor kunstenaars die in staat zijn om binnen het bestek van de kleine ruimte een groots artistiek gebaar te stellen.

We zagen er de voorbije jaren een aantal pareltjes. U zal me hopelijk het cliché 'klein maar fijn' toestaan.

Sinds vorige zondag is de New Yorkse Belg Marc VAN CAUWENBERGH (°1954, Ninove) te gast.

Hij studeerde aanvankelijk grafiek in Sint-Lucas en beeldende keramiek in het KASK en ontpopte zich tot een echte Gentenaar. Toch vertrok hij in 1987 naar New York voor een studie schilderkunst in het Pratt Institute. Sindsdien beoefent hij die discipline op doek en papier.
Sinds 20 jaar woont hij onafgebroken in New York, maar toch duikt hij ook regelmatig met tentoonstellingen in België op.

Dat hij nu in Huize Bonaventura verschijnt, is een niet te missen buitenkans.

Hij toont hier bladen die, ondanks de kleine formaten (ca. A4), een enorme monumentaliteit koppelen aan een sterke intimiteit. Door het trefzeker positioneren van gekleurde, doorschijnende, verdunde olieverflagen vindt Marc Van Cauwenbergh de schepping opnieuw uit als een op het eerste gezicht kleurrijke chaos op de grens tussen de grote duisternis van het heelal en een zoektocht naar menselijke aanwezigheid.

Marc Van Cauwenbergh, Untitled # 27 - # 7, 2014 - Untitled # 15, 2013

olieverf op papier, 28,5 x 19 cm 


Zijn biomorfe vormen 'dansen' met en door elkaar, nu eens duister, dan weer kleurrijk, soms sublimerend maar dikwijls bol van lichamelijke, relationele spanning.

Men kan hem invloeden van colorfield painting toedichten of het over lyrische abstractie hebben, maar het is vooral duidelijk dat hij zijn boodschap enkel in vorm en kleur weet te vertalen zonder nood te hebben aan details.

De bladen van Van Cauwenbergh laten meteen een zinderende afdruk op je netvlies achter, maar een verdere exploratie van de gelaagde opbouw laat je verder doordringen in zijn beeldende thematiek. 


Marc Van Cauwenbergh

tot  13 oktober 2014
in
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT

zaterdag: 15 - 19 uur
zaterdag: 11 - 19 uur

www.huizebonaventura.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN 

NATURE IS US: Raphael Buedts, Tom Jooris en Geert Koekoeckx bij D'Apostrof (Meigem)

Galerie D'Apostrof ligt als een parel te midden van een landelijke omgeving. Kunst en natuur gaan hier hand in hand in deze oase van rust.
"Nature is (all around) us" denk ik, voortbouwend op de titel van de huidige tentoonstelling met werk van Raphaël BUEDTS, Tom JOORIS en Geert KOEKOECKX.

De drie ruimtes van galerie D'Apostrof hebben elk hun eigen karakter: de pianokamer waar je binnenkomt is met haar getemperd licht, de lemen wanden en de ruitjesramen een symbool van warme ontvangst en huiselijkheid; de grote witte zaal fungeert met haar royale bovenlicht en het grote raam op de tuin als een museale ruimte; de zolder boven de pianokamer biedt de bezoeker de kans zich even terug te trekken tussen werken uit de lopende tentoonstelling, herinneringen aan vorige presentaties en een mooie boekencollectie. Bovendien kunnen we het niet laten om ook van hier telkens een blik op de nabije natuur te werpen: NATURE IS (all around) US !

 Nature is (all around) us @ D'Apostrof

De opstelling op de benedenverdieping zorgt voor een mogelijke dialoog tussen de drie kunstenaars, maar biedt toch ook voldoende afstand zodat elk werk zijn eigen verhaal kan uitdragen..

Nu zijn Raphaël Buedts en Tom Jooris absoluut geen onbekenden voor WATERSCHOENEN, terwijl Geert Koekoeckx voor een zeer aangename kennismaking  zorgt.

Met zijn houten sculpturen bevestigt Raphaël BUEDTS onmiddellijk zijn aanwezigheid. Hij krijgt hier volop ademruimte in de grote zaal. Met 'Wolk', 'Vogel', 'Schaduw' en 'Console' etaleert hij ten volle zijn sculpturale woordenschat en werkwijze. Dichter bij de natuur en het natuurlijke kan je met sculpturen moeilijk staan: minimale bewerkingen van stukken boomstam.

Ooit maakte hij 'meubeldingen' die nog dichter bij de natuur aanleunden, zoals zijn 'Meubels voor een vogel' waarmee hij in 1986 op Chambres d'Amis in de tuin van een Gents huis verscheen.

Raphaël Buedts overleed in 2009, enkele maanden voor zijn overzichtstentoonstelling in het SMAK. Een jaar later bezochten we hem in zijn 'natuurlijke habitat' in Kalken (In den Bouw).

We kwamen zijn werk ook nog tegen in diverse groepstentoonstellingen.

Tom Jooris, Blind II, 2013, olie op doek, 50 x 40 cm

Geert Koekoeckx, 'Het topje van de berg', 2013, acryl-spraypaint-vernis

op doek, 30 x 24 cm

 Met enkele tekeningen dialogeert Buedts wonderwel met het werk van Tom JOORIS, die nog steeds zijn zoekende schraalheid op ons loslaat, maar toch ook sommige grote doeken stormenderhand laat inpalmen door intense kleurvlakken, zoals in 'Speed' (in de pianokamer) of 'z.t.' (achteraan in de grote zaal). Hij probeert die kleurinvasie blijkbaar te bezweren met zijn gekende tekens en sporen, maar de toon lijkt gezet. Ik ben benieuwd naar de verdere evolutie...

Tom Jooris dook reeds eerder op in Waterschoenen, o.a. In den Bouw 2011 of in Watou 2012, samen met zijn vader-dichter Roland Jooris.

Raphaël Buedts, Wolk, 2005, hout

Tom Jooris, Z.T./Z.T./Lake Geneva,

2012-2014-2014, tekening op papier

 Geert KOEKOECKX toont in deze tentoonstelling één aspect van zijn artistieke arbeid: het abstracte werk dat een perfecte bestaansreden heeft naast zijn kleurrijke landschaps-, interieur- en situatieschilderijen (Pandemonium). Een bezoek aan zijn website zal u een en ander duidelijk maken.

Tranquility is de overkoepelende titel van het 'abstracte' luik. Ik vermoed dat het een soort vluchtweg is uit de soms beklemmende en helse situaties uit zijn Pandemonium.

Materie overheerst, in diverse soorten (acryl, vernis, olieverf, polyester) en lagen aangebracht en soms weer deels weggeschraapt. Koekoeckx gaat te werk als een archeoloog die het onderliggende blootlegt, maar genoeg duisternis of mysterie overlaat om de fantasie van de toeschouwer te prikkelen.

In een wat ouder werk als Extension I' (2010) laat het landschappelijke en het florale zich sterk voelen, maar toch is er ook steeds die kosmische dreiging van de onderliggende chaos. 'Tranquility' vraagt om een voorzichtige benadering, want voor je het weer slaat de 'stilte voor de storm' misschien om in een wild of hels 'pandemonium'.

 Geert Koekoeckx, 'Extension II', 2011,

olieverf en polyester op doek, 50 x 40 cm

 NATURE IS US

tot 12 oktober 2014

in

D'APOSTROF

Pastoriestraat 59

9800 MEIGEM / DEINZE

vrijdag-zaterdag-zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.dapostrof.be

Raphaël Buedts, tekening op papier, 29 x 19,5 cm

Tom Jooris, Speed, 20014, olie op doek, 198 x 160 cm

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN